NA SI PEDRO AY HINDI NAGING PAPA KAILANMAN SA IGLESIA KATOLIKA AT LALONG HINDI NAGING PAPA SA IGLESIANG ITINAYO NI CRISTO SA JERUSALEM?

KAYA MALAKAS ang loob ng mga pare na sabihing ang Iglesia Katolika ang tunay na iglesiang itinayo ni Cristo sa Jerusalem noong unang siglo, ay sa dahilang paniwalang-paniwala sila at pinapaniwala rin nila ang marami na si Pedrong apostol ni Cristo ang kanilang unang papa. Kung mapapatunayan nga naman nila na si Pedro nga ang unang papa, lalabas na sila’y may kaugnayan kay Cristo at sa mga Apostol. Ito nga ba ang kanilang itinuturo? Sa Commentary on the Official Catechism of the Philippines pahina 134, ay ganito ang nasusulat:

“Where Peter is, there is the Church. Jesus appointed St. Peter as head of His Church… The successor of St. Peter is the bishop of Rome, and is usually called the Pope.”

Sa Pilipino:
“Kung saan naroon si Pedro, naroon ang Iglesia. Hinirang ni Jesus si Pedro na ulo ng Kaniyang Iglesia… Ang kahalili ni San Pedro ay ang Obispo ng Roma, at karaniwang tinatawag na Papa.”

Ginawa ba ni Jesus na Papa si Apostol Pedro? Sa aklat ng mga “Caballeros de Colon,” (aklat Katoliko) na pinamagatang Why Millions Call Him Holy Father, pahina 1, ay sinasabi ang ganito:

“Christ Never Called Peter Pope.”

Sa Pilipino:
“Hindi Kailanman Tinawag Ni Cristo Si Pedro Na Papa.”

Bakit kailanma’y hindi maaring tawagin at lalong hindi maaring gawin ni Cristo na Papa si Pedro? Ano ba ang kahulugan ng salitang Papa? Sa aklat ng pareng si Juan Trinidad na pinamagatang Ang Iglesia ni Kristo at iba’t ibang Sektang Protestante, pahina 26, ay ganito ang nasusulat:

“At ang Santo Papa (Ama) ay ang pinakamataas na ama ng ating kaluluwa dito sa lupa, dahil sa siya ang kahalili n gating Panginoon.” 

Ama ang kahulugan ng salitang Papa. Ito raw ang pinakamataas na ama ng kaluluwa dito sa lupa. Sang-ayon ba ito sa aral ni Cristo? Sa Mat. 23:9, ay sinabi ni Cristo:

“At huwag ninyong tawaging inyong ama ang sinomang tao sa lupa: sapagka't iisa ang inyong ama, sa makatuwid baga'y siya na nasa langit.”

Nasasaklaw kaya ng pagbabawal na ito ang ating ama na asawa ng ating ina o ang ating ama sa laman? Hindi, sapagka’t sinabi rin Niya:

“Sapagka't sinabi ng Dios, Igalang mo ang iyong ama at ang iyong ina:…” (Mat. 15:4)

Kung gayo’y anong uring ama ang ipinagbabawal ni Cristo na itawag sa kaninomang tao sa lupa? Ang katulad ng pagiging Ama ng ating Ama sa langit, na ito ang Diyos. Anong uring Ama ang Diyos? Ang Diyos ay Ama ng kaluluwa (Ezek. 18:4). Sa makatuwid, nagkakasala ang mga papa sa pagpapatawag nila ng “Banal na Ama”, sa kanilang sarili sapagka’t iisa lamang ang Ama ng kaluluwa, ang Diyos. Kaya ito ang dahilan kung bakit hindi maaaring gawin ni Cristo na Papa si Pedro, sapagka’t ito’y labag sa aral na Kaniyang itinuro.

Bakit naman sa talaan ng mga papa ng Iglesia Katolika ay nangunguna si Pedro? Inilagay nga nilang una si Pedro sa talaan ng mga naging papa sa Iglesia Katolika, subali’t ang mga nagtala ay may alinlangan, kaya sa dulo ng pangalan ni Pedro ay naglagay sila ng tandang pananong (?-question mark). (Catholic Encyclopedia, vol. 12, p. 272). Ang sagot nila ukol dito ay hindi raw ang pagiging papa ni Pedro ang pinag-aalinlanganan kundi ang petsa. Ito’y pangangatwiran lamang! Ang totoo’y hindi hindi lamang ang pagiging papa ni Pedro ang pinag-aalinlanganan kundi ang sa marami pa, gaya ng mababasa sa Catholic Dictionary, pahina 389:

“The number of popes since St. Peter is not certain; there are 262 commonly enumerated…Some of these are uncertain, and dozen are definitely unknown.” 

Sa Pilipino:
“Ang bilang ng mga papa mula kay San Pedro ay hindi tiyak; may 262 na karaniwang binabanggit…Ang ilan sa mga ito ay hindi tiyak, at may isang dosena ang tiyak na hindi kilala.”

Bakit nag-alinlangan ang mga nagsisulat ng Catholic Encyclopedia sa pagiging papa ni Pedro? Kailan ba nagsimula ang tungkuling papa? Sa “Catholic Encyclopedia,” vol. 12, pahina 270, sinasabing noong ikaapat na siglo o ikaapat na raang taon, ito ay pinasimulang maging katangi-tanging katawagan ng Pontipise Romano. Kailan naman namatay si Apostol Pedro? Ayon din sa “Catholic Encyclopedia,” vol. 11, pahina 750, si Pedro ay namatay noong taong 67-68, unang siglo. Paano magiging papa si Pedro na namatay noong 67, unang isang daang taon, samantalang ang tungkuling papa ay nagsimula noong ikaapat na raang taon? Mahigit nang tatlong daang taong patay si Pedro nang magkaroon ng tungkuling papa, kaya may katuwiran ang mga nagsisulat ng “Catholic Encyclopedia” na magalinlangan sa pagiging papa ni Pedro.

Maging ang kasaysayan ay nagsasabing napakalabo at walang katiyakan ang umano’y pagiging papa ni Pedro. Ganito ang sinasabi ng “World’s Great Events,” vol. 2, pahina 163:

“Our knowledge of the Papacy in its earliest days is very dim and uncertain. Peter, the fishermen of Galilee, who as tradition relates, was crucified with his head downward about 66, is claimed by the advocates of the Papal system, but without a shadow of historical proof, as first Bishop of Rome.”

Sa Pilipino:
“Ang ating kaalaman tungkol sa kapapahan sa mga unang araw nito ay napakalabo at walang katiyakan. Si Pedro, ang mangingisda ng Galilea, na ayon sa isinasaysay ng sali’t-saling sabi na ipinako sa krus nang patiwarik humigit-kumulang noong ika-66, ay ipinahahayag ng mga tagapagtanggol ng pamahalaan ng Kapapahan, ngunit walang anino ng patunay ng kasaysayan, bilang unang Obispo ng Roma.”

Maging sa Biblia at maging sa kasaysayan ay napatunayan natin na si Pedro kailanman ay hindi naging papa sa Iglesia Katolika at lalong hindi naging papa sa Iglesiang itinayo ni Cristo sa Jerusalem. Kaya walang kaugnayan sa karapatan kay Cristo at sa mga apostol ang mga papa at mga pare ng Iglesia Katolika.

Pasugo God’s Message, Mayo 1978, pahina 28, 33.e

Ang Kasal sa Iglesia ni Cristo

DAPAT PAHALAGAHAN AT IGALANG ANG INSTITUSYON NG KASAL O PAG-AASAWA

MARAMI TAYONG NAKIKITA ngayon sa sanlibutan na nag-aasawa sa isang mamayan ng bansang nais niyang puntahan at kung naroon na ay nakikipaghiwamay na (kung tawagin ay marriage of convenience). Ang iba ay nagsassama ng hindi kasal kahit walang hadlang sa batas na makasal (kung tawaging ay pakikipag-live-in). Ang iba ay may asawa o kasal nga subalit hindi nagsasama (hiwalay o diborsiyo). Ang iba naman ay kasal sa iba ngunit may kinakasamang iba. Ang iba ay hiwalay subalit iba ang kinakasama.

Ang mga ito ay hindi dapat masumupungan sa kaninumang lingkod ng Diyos sapagkat ang mga gawang ito at anumang kauri nito ay lumalapastangan, hindi gumagalang, humahamak, at hindi nagpapahalaga sa kasal at sa pag-aasawa.

Bakit dapat lamang na igalang at pahalagahan ang pag-aasawa o kasal?

ANG DIYOS ANG NAGTATAG NG PAG-AASAWA O KASAL

Ang paglapastangan sa pag-=aasawa o kasal ay paglapastangan sa Diyos, ang paghamak dito ay paghamak sa Diyos, ang hindi pagpapahalaga rito ay hindi pagpapahalaga sa Diyos sapagkat ang Diyos ang lumalang ng pag-aasawa o kasal. Ito ang pinatutunayan sa Genesis 1:27-28:

“At nilalang ng Dios ang tao ayon sa kaniyang sariling larawan, ayon sa larawan ng Dios siya nilalang; nilalang niya sila na lalake at babae. At sila'y binasbasan ng Dios, at sa kanila'y sinabi ng Dios, Kayo'y magpalaanakin, at magpakarami, at kalatan ninyo ang lupa, at inyong supilin; at magkaroon kayo ng kapangyarihan sa mga isda sa dagat, at sa mga ibon sa himpapawid, at sa bawa't hayop na gumagalaw sa ibabaw ng lupa.”

Ang Panginoong Diyos mismo ang nagtatag ng pag-aasawa o ang insitusyon ng kasal. Papaano itinatag ng Diyos ang pag-aasawa? Binasbasan muna ng Diyos sina Adan at Eba, ang mga unang taong nilalang ng Diyos, bago sila pinapagsama bilang mag-asawa.

Kaya, banal at sagrado ang kasal sapagkat ang Diyos mismo ang nagtatag nito. Dahil dito, hindio dapat magsama na tulad ng mag-asawa ang hindi pa kasal (ang pakikipag-live-in) sapagkat ang gayun ay paglapastangan sa pag-aasawa na itinatag ng Diyos.

ANG UTOS NG DIYOS NA DAPAT MAGING PAGTRATO SA KASAL

Sapagkat ang Diyos ang nagtatag ng pag-aasawa, kaya dapat na masunod ang utos ng Diyos ukol sa pag-aasawa o sa kasal – dapat na igalang ng lahat ang pag-aasawa:

“Dapat igalang ng lahat ang pag-aasawa, at maging tapat sa isa't isa ang mag-asawa…” (Hebreo 13:4 MB)

Ang ipinag-uutos ng Biblia na dapat maging pagtrato sa pag-aasawa ay “Dapat igalang ng lahat ang pag-aasawa.” Nagsisimula ang paggalang sa pag-aasawa o kasal sa pagtataglay ng “malinis na layunin” sa pagpapakasal. Hindi sa layuning makatakas lamang sa pamilya, huwag mapag-iwanan, makapag-abroad o magkaroon ng citizenship sa ibang bansa, at iba pang tulad nito. Ang ganito pala ay nagkakasala rin sa Panginoong Diyos.

Ang pag-ibig sa isa’t isa ang dapat na maging dahilan ng pagpapakasal o pagpasok sa buhay may-asawa ng isang lalake at isang babae. Kaya ang pagliligawan at ang pakikipagtipan, at lalo na ang pag-aasawa ay hindi dapat biruin o maging “laro” lamang sa mga kabinataan at kadalagahan.

Ano pa ang katangian ng gumagalang sa pag-aasawa? Ang sabi sa talata, “Tapat sa isa’t isa ang mag-asawa.” Kaya, hindi dapat makipagrelasyon sa iba ang may asawa na. Ang gayun ay hindi lamang sumisira sa magandang ugnayan ng mag-asawa kundi kawalang paggalang pa sa kabanaln ng pag-aasawa.


KUNG PAANO HIGIT SA LAHAT MAIPAPAKILALA ANG PAGGALANG AT PAGPAPAHALAGA SA PAG-AASAWA

Lalong maipapakilala ang paggalang at pagpapahalaga sa pag-aasawa o kasal na itinatag ng Diyos sa pamamagitan ng buong katapatan na sundin ang batas ng Diyos sa mag-asawa o sa babae at lalaking ikinasal. Ito ang itinuro ng Panginoong Jesucristo sa Mateo 19:4-6:

“At siya'y sumagot at sinabi, Hindi baga ninyo nabasa, na ang lumalang sa kanila buhat sa pasimula, ay sila'y nilalang niya na lalake at babae, At sinabi, dahil dito'y iiwan ng lalake ang kaniyang ama at ina, at makikisama sa kaniyang asawa; at ang dalawa ay magiging isang laman? Kaya nga hindi na sila dalawa, kundi isang laman. Ang pinapagsama nga ng Dios, ay huwag papaghiwalayin ng tao.” (Mateo 19:4-6)

Maliwang ang batas ng Diyos na “ang pinapagsama ng Diyos ay huwag papaghiwalayin ng tao.” Kaya kung may batas man sa isang bansa na pinapahintulutan ang paghihiwalay ng mag-asawa o ang diborsiyo, nananatili itong labag sa batas ng Diyos.


ANG PAYO NG BIBLIA UPANG MAGING MATATAG ANG PAGSASAMA NG MAG-ASAWA

Hindi ang dapat na maging sulusyon sa problema ng mag-asawa ay ang maghiwalay, kundi ang magkasundo. Ang pagkasira ng pagsasama ng mag-asawa ay hindi nangangahulugan na may diperensiya ang itinatag ng Diyos na institusyon ng pag-aasawa o kasal. Hindi ang batas ng Diyos na ipinagbabawal ang paghihiwalay o diborsiyo ng mag-asawa ang may diperensiya. Ang pagkasira ng pagsasama ng mag-asawa ay bunga ng katigasan ng ulo ng isang lalake o isang babaing may-asawa, na hindi sinunod ang ipinapayo ng Diyos na nakasulat sa Biblia na dapat na maging kaayusan ng pagsasama ng mag-asawa. Ito ang mga sumusunod:

(1) Ang lalake ang dapat na maging pangulo at ang babae ay dapat na pasakop:

“Pasakop kayo sa isa't isa tanda ng inyong paggalang kay Cristo. Mga babae, pasakop kayo sa inyu-inyong asawa tulad ng pagpapasakop ninyo sa Panginoon. Sapagkat ang lalaki ang ulo ng kanyang asawa, tulad ni Cristo na siyang ulo ng iglesya, na kanyang katawan, at siyang Tagapagligtas nito. Kung paanong nasasakop ni Cristo ang iglesya, gayon din naman, ang mga babae'y dapat pasakop nang lubusan sa kani-kanilang asawa.” (Efeso 5:21-24 MB)

(2) Ibigin naman ng lalake ang kaniyang asawa, na mahalin, alagaan at huwag kamuhian:

“Mga lalaki, ibigin ninyo ang inyu-inyong asawa, gaya ng pag-ibig ni Cristo sa iglesya. Inihandog niya ang kanyang buhay para rito. Upang ang iglesya'y italaga sa Diyos matapos linisin sa pamamagitan ng tubig at ng salita. Ginawa niya ito upang maiharap sa kanyang sarili ang iglesya, marilag, banal, walang batik at walang anumang dungis o kulubot. Dapat mahalin ng lalaki ang kani-kanilang asawa tulad ng sarili nilang katawan. Ang lalaking nagmamahal sa kanyang asawa ay nagmamahal sa kanyang sarili. Walang taong namumuhi sa sarili niyang katawan, bagkus ito'y pinakakain at inaalagaan, gaya ng ginagawa ni Cristo sa iglesya.” (Efeso 5:25-29)

(3) Igalang naman ng babae ang kaniyang asawa:

“Subalit ito'y tumutukoy rin sa bawat isa sa inyo: mga lalaki, mahalin ninyo ang inyu-inyong asawa gaya ng inyong sarili; mga babae, igalang ninyo ang inyu-inyong asawa.” (Efeso 5:33 MB)

(4) Ang lalake ay namamahalang mabuti sa kaniyang sariling sambahayan:

“Namamahalang mabuti ng kaniyang sariling sangbahayan, na sinusupil ang kaniyang mga anak na may buong kahusayan.” (I Timoteo 3:4)

(5) Kinakandilii ng lalae (ibinibigay ang mga pangangaialangan) ng kaniyang sariling samabahayan:

“Datapuwa't kung ang sinoman ay hindi nagkakandili sa mga sariling kaniya, lalong lalo na sa kaniyang sariling sangbahayan, ay tumanggi siya sa pananampalataya at lalong masama kay sa hindi sumasampalataya.” (I Timoteo 5:8)

(6) Ang babae ay maging masipag sa bahay, maasikaso sa pamilya, mapagtitiwalaan, nakapag-iimpok, at sumusubaybay na mabuti sa sambahayan:

“Mahirap makakita ng mabuting asawa, higit sa mamahaling alahas ang kanyang halaga. Lubos ang tiwala ng kanyang asawa, at saganang pakinabang ang makakamit niya. Pinaglilingkuran niya ang asawa habang sila'y nabubuhay, pawang kabutihan ang ginagawa at di kasamaan. Wala siyang tigil sa paggawa, hindi na halos nagpapahinga, humahabi ng kanyang lino at saka ng lana. Tulad ng isang barkong tigib ng kalakal, siya ay nag-uuwi ng pagkain mula sa malayong lugar. Bago pa sumikat ang araw ay inihahanda na ang pagkain ng buo niyang sambahayan, pati na ng gawain ng mga katulong sa bahay. Mataman niyang tinitingnan ang bukid bago siya magbayad, ang kanyang naiimpok ay ipinagpapatanim ng ubas. Gayunma'y naiingatan ang kamay at katawan upang matupad ang lahat ng tungkulin niya araw-araw. Sa kanya'y mahalaga ang bawat ginagawa, hanggang hatinggabi'y makikitang nagtitiyaga. Siya'y gumagawa ng mga sinulid, at humahabi ng sariling damit. Matulungin siya sa mahirap at sa nangangailangan ay bukas ang palad. Hindi siya nag-aalala dumating man ang tagginaw, pagkat ang sambahayan niya'y may makapal na kasuutan. Gumagawa siya ng makakapal na kubrekama at damit na pinong lino ang dinaramit niya. Ang kanyang asawa'y kilala sa lipunan at nahahanay sa mga pangunahing mamamayan. Gumagawa pa rin siya ng iba pang kasuutan at ipinagbibili sa mga mangangalakal. Marangal at kapita-pitagan ang kanyang kaanyuan at wala siyang pangamba sa bukas na daratal. Ang mga salita niya ay puspos ng kaalaman at ang turo niya ay pawang katapatan. Sinusubaybayan niyang mabuti ang kanyang sambahayan at hindi tumitigil sa paggawa araw-araw. Iginagalang siya ng kanyang mga anak at pinupuri ng kanyang kabiyak: Maraming babae na mabuting asawa, ngunit sa kanila'y nakahihigit ka. (Kawikaan 31:10-29 MB)

(7) Pinakikitunguhang mabuti ng lalake ang kaniyang asawa:

“Kayo namang mga lalaki, pakitunguhan ninyong mabuti ang inyu-inyong asawa, sapagkat sila'y mahina, at tulad ninyo'y may karapatan din sa buhay na walang hanggang kaloob sa inyo ng Diyos. Sa gayon, walang magiging sagabal sa inyong panalangin.” (I Pedro 3:7 MB)

(8) Maging tapat sa isa’t isa:

“Dapat igalang ng lahat ang pag-aasawa, at maging tapat sa isa't isa ang mag-asawa…” (Hebreo 13:4 MB)

(9) Maging mabait at maawain sa isa’t isa, na mangagpatawaran at mag-unawaan (alisin ang samaan ng loob, huwag mambubulyaw, manlalait o mananakit ng damdamin ng isa’t isa):

“Alisin na ninyo ang lahat ng sama ng loob, galit at poot; huwag na kayong mambubulyaw, manlalait, at mananakit ng damdamin ng kapwa. Sa halip, maging mabait kayo at maawain sa isa't isa, at magpatawaran, tulad ng pagpapatawad sa inyo ng Diyos sa pamamagitan ni Cristo.” (Efeso 4:31-32 MB)

Ang nakasusunod at nagtatapat sa mga utos ng payo ng Diyos ang pinagpapala at magkakamit ng paglingap mula sa Panginoon:

“Sapagka't iyong pagpapalain ang matuwid; Oh Panginoon, lilibirin mo siya ng paglingap na gaya ng isang kalasag.” (Awit 5:12)

Samakatuwid, upang maging matatag at mapayapa ang pagsasama ng mag-asawa ay nakasalalay sa pagpapala ng Diyos. Dapat na iaglang at pahalagahan ang pag-aasawa o kasal na itinatag ng Diyos at buong katapatang sundin ang utos ng Diyos sa mga mag-asawa upang matamo ang pagpapala at basbas ng Diyos.

Tumangi sa Kasamaan

“Aking anak, sakali mang akitin ka ng masama, huwag kang paaakay, sila’y iyong tangihan nga. Aking anak, sa kanila ay iwasan mong makisama, umiba ka ng landas mo, papalayo sa kanila”(Kaw. 1:10,15, Magandang Balita Biblia).

Ang mga pananalitang ito’y naghahayag ng wagas na pag- ibig ng Diyos sa mga kinikilala Niyang anak. Tulad ng isang mapagmahal na magulang, ayaw ng Diyos na sinuman sa Kaniyang mga anak ay mapariwara.

Alam ng Diyos na ang mga taong masama ay manghihikayat sa iba upang gumawa rin ng masama. Kaya, maagap niyang ipinapayo sa Kaniyang mga anak na huwag silang paakay bagkus ay umiba ng landas at lumayo sa kanila. Dapat silang tumanggi sa lahat ng kasamaan gaano mang material na pakinabang ang ialok sa kanila.

Ganito rin ang laging dapat ipagunita ng mga magulang sa kanilang mga anak. Ang mga anak naman ay dapat sumunod sa mga payo ng kanilang mga magulang. Ano pa ang ipinag babawal ng Diyos sa mga anak Niya upang sila’y huwag matulad sa mga taong walang maganda at matatag na bukas? Ipinagbabawal Niya na sila’y maingit sa taong masama at hindi sila dapat makisama sa gayong mga tao:

 “ Huwag ninyong kaingitan ang masamang tao, huwag ninyong hangaring makisama sa kanila.”(Kawikaan 24:1 NPV).

Ang mga Cristiano ay dapat lumayo sa masamang tao sapagkat sila’y nakasisira sa magagandang ugali. Ganito ang ipinaalala ni Apostol Pablo:

 “Mag-ingat kayo, Ang masamang kasama’y nakasisira sa magagandang ugali.” (I Cor. 15:33).

Masamang isipan ang ipinupunla ng masasamang kasama. Ang masamang impluwensia ay nagiging sanhi upang ang isang tao ay makalimot sa mabubuting pag-uugali. Hindi nais ng sinumang magulang na ang kaniyang anak ay gumawa ng masama. Kung may mga anak na naging masama bunga ng impluwensia ng mga kasamahan, isang mapait na katotohanan  ang inihahayag nito-maaaring nagkukulang ang mga magulang sa kanilang pananagutan o kaya’y ang anak na napariwara ang mismonng tumahak sa landas na dapat sana’y kaniyang iniiwasan.

UMIWAS SA MGA LASENGGO, TAMAD, AT MANGMANG

Kanino pa dapat hindi makisama ang mga kabataan? Sa Kawikan 23:20-21 ay ganito ang sinasabi

 “Huwag kang sasama sa mga taong mahilig sa alak o masyadong matakaw ng karne, sapagkat ang mga lasenggo at matatakaw ay maghihirap sa buhay, at sa pagiging antukin ay magdadamit sila ng basahan”.

Walang mabuting ibubunga sa kanino mang kabataan ang pakikipag kaibigan sa mga lasenggo at tamad. Ang mga ganitong tao ay hindi naghahanda para sa kanilang bukas. Ang mahalaga lamang sa kanila ay ang kasiyahang nadarama nila sa kasalukuyan. Dahil dito, dapat iwasan ang pag inom ng mga nakalalasing na inumin at ang paggamit ng ipinag babawal na gamut. Dapat ding iwasan ang mga taong nag aanyaya na gumamit ng mga ito; gayundin ang mga taong tamad at walang pagsisikap sa buhay. Walang magandang bukas na naghihintay sa kanila, manapa’y kahirapan at kasalatan.

Hindi rin dapat makisama ang mga anak ng Diyos sa mga mangmang. Ganito ang pagtuturo ng biblia:

“Ang sumasama sa lakad ng matatalino ay nagiging matalino, ngunit ang kasamaan ng mga mangmang ay nagdaranas ng kapahamakan.”(Kawikaan 13:20).

Kitang kita ang malaking pagkakaibang sumasama sa lakad ng matatalino at ng sumasama sa mangmang ang nakikisama sa matatalino ay nagiging matalino sa mantalang ang nakikisama sa mangmang ay nagdaranas ng kapahamakan. Kaya ang dapat piliin ng kabatan na makasama o maging kaibigan ay ang mga taong matalino. Ayon kay Apostol Pablo, ang matalino ay sinasamantala na gumawa ng mabuti. Ginito ang kanyang pagtuturo sa

  Efe 5:15-18,MB

“ Kaya’t ingatan ninyo kung paano kayo namumuhay. Mamuhay kayong tulad ng matatalino, at di tulad ng mga mangmang. Sapagkat masama ang takbo ng daigdig,samantalahin ninyo ang bawat pagkakataon na kayo’y makagawa ng mabuti. Huwag kayong mga hangal. Unawain ninyo kung ano ang kalooban ng Panginoon. Huwag kayong maglalasing,sapagkat nakasisira iyan ng maayos na pamumuhay. Sa halip ay sikapin ninyong mapuspos kayo ng Espirito Santo”

Higit sa lahat, ang matalinong dapat samahan ng mga kabataan ay yaong nakauunawa ng mga daan o kautusan ng Panginoon. Ang sabi ng Diyos:

“ Ang mga bagay na ito’y dapat unawain ng matalino, at dapat mabatid ng marunong. Matuwid ang mga daan ni Yahweh, at doon tumatahak ang mabubuti, ngunit madarapa ang mangangahas na sumuway.” Oseas 14:9

Ang tunay na marunong ay nakababatid na matuwid ang daan ng Panginoon, kaya ito ang kanilang nilalakaran o sinusunod. Kung gayon ang mga kabataan ay dapat sumasama sa mga taong sumusunod sa mg autos ng Diyos, sa mga taong ang ginagmit na bagay at patnubay sa kanilang buhay at pamumuhay ay ang mga salita ng Diyos at hindi kailanman mangahas na sumuway rito.

PAALALA SA MGA ANAK

Likas sa mga magulang na hangarin at sikapin na ang kanilang mga anak ay mapalaking mabubuti at responsableng mamamayan. Kaya naman, bata pa lamang ang mga anak ay dapat silang turuang mamuhi sa masama at sa kasinungalingan.

“Ang matuwid ay namumuhi sa kasinungalingan, ngunit ang masama ay nagdudulot ng kahihiyan at kadustaan.” Kawikaan 13:5, NPV

Kung kamumuhian ng mga anak ang mga maling gawain at kasinungalingan, gaano man kalakas ang implowensia ng masamang kapaligiran ay hindi sila mahihikayat nito. Anumang panghihikayat na pananalita ang sabihin sa kanila para sila’y gumawa ng masama ay hindi sila malilinlang. Nauunawaan nila na ang gawang masama ay magdudulot sa kanila ng kahihiyan, maging sa kanilang mga magulang na nagmamalasakit sa kanilang kapakanan.

Dahil dito, ang lahat ng anak ay dapat matutong tumanggi sa lahat ng anyo ng kasamaan at manindigan sa tamang gawain mula pa sa kamusmusan. Kung ang mga anak o mga kabataan ay matututong tumanggi sa masama at kasabay nito’y susunod sa mg autos ng Diyos, tiyak na magandang bukas ang naghihintay sa kanila. 

PHILIPPINE ARENA

- World's Largest Indoor Domed Arena/Theater

Location : Ciudad de Victoria, Bocaue, Bulacan, Philippines
Coordinates : 14°47′46″N 120°57′16″E
Broke ground : August 17, 2011
Built : August 4, 2011 to June 11, 2014 (expected)
Opened : July 24, 2014 (expected)
Owner : Iglesia Ni Cristo
Operator : New Era University
Construction cost : US$213 million (₱9.2 billion)
Architect :Populous
Project manager : Generations Design Asia Inc.
Structural engineer : Buro Happold
General contractor : Hanwha Engineering and Construction
Capacity : 50,500 (max. 55,000)
Field size : 243 metres length, 193 meters width, 62 metres height

The Philippine Arena is a multi-purpose indoor arena being constructed at Ciudad de Victoria, a 75-hectare tourism enterprise zone in Bocaue and Santa Maria, Bulacan, Philippines. With a capacity of up to 55,000, it will be the world's largest indoor arena once completed. It is the centerpiece of the many centennial projects of the Iglesia Ni Cristo (INC) for their grand celebration on July 27, 2014. The legal owner of the arena is the INC's educational institution, New Era University.

Building details

Concept
The initial design concept of the Philippine arena is inspired by Narra tree, the mother tree of the Philippines, and the root of the Banyan tree.

Architecture
Populous, a Kansas City-based global mega-architecture firm, designed the arena through their firm in Brisbane, Australia. The arena has been master planned to enable at least 50,000 people to gather inside the building and a further 50,000 to gather at a ‘live site’ or plaza outside to share in major events. The arena is a one-sided bowl. The lower bowl will be the most frequently used part of the building and the architectural design allows for easy separation of the lower bowl from the upper tier, by curtaining with acoustic and thermal properties.

Structure
Nearly finished interior of the arena, April 2014.
The arena will be built on 99,200 square meters of land and will have a dome of 36,000 square metres. The roof will span some 160 meters and only 150 meters smaller in diameter than the new Singapore National Stadium (310m) in Singapore, but it will contain 9,000 tons of steel which will come from Korea. It will be assembled at the site and will be erected up to its final position 62 meters in height, or about fifteen stories high. The building will be safely founded on pile construction. For earthquake loads, about a third of the dead load of the building was designed.

Landscape
PWP Landscape Architecture, the firm who landscaped the National September 11 Memorial & Museum, designed the landscape for the arena and the whole complex of Ciudad de Victoria. For the arena, a series of outdoor plazas, gardens and performance venues form the setting for the development including: The North and South Arrival Plazas, The Promontory Plaza, The Great Stairs, and Ciudad de Victoria Plaza that are all related to each other with two cross axes (N-S and E-W) that intersect at the Promontory Plaza.

Uses
The arena will not only hold major church gatherings, it will also operate as a multi-use sports and concert venue, capable of holding a range of events from boxing and basketball to live music performances but no soccer or field events as to its limited size. There is clear "line of sight" for every seat from each tier, even for various arena configurations such as church ceremonies, boxing, tennis, concerts or indoor gymnastics. The overall vision of the master plan will eventually see inclusion of shopping centers a hospital and large scale residential developments

In popular media
The Philippine Arena was featured in a documentary called Man Made Marvels: Quake Proof. It aired on December 25, 2013 in Discovery Channel and focused on making structures in the Philippines more safe from natural disasters such as earthquake and typhoons.

Baptism of Bro. Felix Manalo

WHO BAPTIZED HIM?

If not, SURELY HE WILL NOT ATTAIN SALVATION AS THE CHURCH BELIEVES AND IT IS WRITTEN IN THE BIBLE THAT ONE MUST BE BAPTIZED TO BE SAVED!

Well then, Is Bro. Felix Manalo, BAPTIZED OR NOT BAPTIZED?

From the Pasugo, it says:

It is true that Bro. Felix Manalo was not baptized into the Church of Christ because no one was there immediately preceding his work to baptize him. Remember that the Church of Christ fell in the way of apostasy and the emergence of the Church of Christ led by Bro. Felix Manalo is its restoration. Hence, who will have to baptize him?

The same is true with John the Baptist who was called and sent by God for a specific work and who was not baptized. Yet, John the Baptist is God’s messenger.

Our Lord Jesus Christ receive baptism through a messenger sent by God, one who preceded him and prepared his way—John the Baptist (Mt.3:3).

The baptism that our Lord Jesus Christ received is different from the kind of baptism he commanded to his apostles. The baptism performed by the apostles was for the forgiveness of sins, and for making disciples of those who received it (Acts 2:38, Mt. 28:19). Christ, who is sinless and was made lord (I Pt. 2:21-22, Acts 2:36) was baptized not for that purpose but to “fulfill all righteousness”. (Mt. 3:13-15).

On the other hand, it was God himself who cleansed Bro. Felix Manalo so that he would be made worthy to preach his message of salvation in these last days. The almighty declared:

“I, even I, am he who blots out your transgressions for my own sake;and I will not remember your sins.” (Is. 43:25, New King James Version)

The point that Bro. Felix Manalo was not baptized into the Church of Christ does not in any way disqualify him from being a true messenger of God. His commissioning as a true preacher of the gospel in these last days has been attested by the various prophecies written in the Holy Scriptures, one of which is Revelation 7:2-3:

“Then I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God. And he cried with a loud voice to the four angels to whom it was granted to harm the earth and the sea, saying, “Do not harm the earth, the sea, or the trees till we have sealed the servants of our God on their foreheads.” (New king james version)

There are many other prophecies in the bible that specifically pertain to the commissioning of Bro. Felix Manalo, such as Isaiah 41:9-10, 14:16, 43:5-6, 46:11 and Rev. 14:9-14. Hence, although no one baptized him into the Church of Christ, his commissioning is from God through the fulfillment of the prophecies recorded in the Holy Scriptures. He is a true messenger who was chosen to start God’s work of Salvation in these last days.

Source: Pasugo Novermber 2001

Banal na Hapunan may abuluyan ba?

Nalalapit nanaman ang ating paghahanda para sa ating Banal na Hapunan o Santa Cena, lahat tayong mga kaanib sa Iglesia Ni Cristo ay sabik sa ganitong mga pagkakataon. Tayo po ay lubusang nag hahanda para sa gawaing ito. Sapagkat totoong napaka selan para sa atin ng Banal na Hapunan. Hindi po lingid sa atin na sa bawat gawain o anu mang aktibidad ng INC ay may mga bumabatikos at hindi natin ito maiiwasan. Para po laong magliwanag ang mga salita ng Diyos ay sagutin natin ang nagiging tanung nila ukol sa Banal na Hapunan. Ang naitatanung nila ay kung “Bakit may abuluyan ang ating Santa Cena? Utos po ba ng Panginoong Jesus na mag-abuluyan sa Banal na Hapunan?” 

Basahin natin ang nakasulat sa Marcos 14:12

Marcos 14:12  “AT NANG UNANG ARAW NG MGA TINAPAY NA WALANG LEBADURA, NANG KANILANG INIHAHAIN ANG KORDERO NG PASKUA, ay sinabi sa kaniya, ng kaniyang mga alagad, Saan mo ibig kaming magsiparoon at ipaghanda ka upang makakain ng KORDERO NG PASKUA?”

Nung PANAHON ng Panginoong Jesus, ito ay isinabay niya sa HAPUNANG PANGPASKUWA, o ng KAPISTAHAN ng TINAPAY ng walang LEBADURA ang kaniyang BANAL NA HAPUNAN:

Isang pagdiriwang sa mga JUDIYO ang Kapisthan ng Tinapay ng walang LEBADURA, at sa gabi ng HAPUNANG PANGPASKUA ay kumakain sila at nagsasalo-salo sa KORDERO o TUPA NG PASKUA. Iba ito sa BANAL NA HAPUNAN, dahil ito ay talagang KAINAN.

Pagkatapos ng MAKAKAIN NG HAPUNANG PANGPASKUA, ay saka isinagawa ng PANGINOONG JESUS ang kaniyang BANAL NA HAPUNAN:

Lucas 22:14-15  “At nang dumating ang oras, ay naupo siya, at ang mga apostol ay kasalo niya. At sinabi niya sa kanila, PINAKAHAHANGAD KONG KANIN NA KASALO NINYO ANG KORDERO NG PASKUANG ITO bago ako maghirap:”

Lucas 22:20  “Gayon din naman ang saro, PAGKATAPOS NA MAKAHAPON, na sinasabi, ANG SARONG ITO'Y ANG BAGONG TIPAN SA AKING DUGO, NA NABUBUHOS NANG DAHIL SA INYO.”

Maliwanag ang sabi: PAGKATAPOS NA MAKAHAPON, ibig sabihin TAPOS NA NILANG KAININ ANG HAPUNANG PANGPASKUA, tsaka isinagawa ang PAGBABANAL NA HAPUNAN.

Ang mga GENTIL na naging KAANIB sa UNANG IGLESIA, ay hindi nagdiriwang ng KAPISTAHAN NG PASKUA, dahil hindi naman sila mga JUDIYO, ang HAPUNANG PANGPASKUA ay requirement lamang na gawin ng mga Judiyo. Narito ang dahilan:

Exodo 12:27  “Na inyong sasabihin: SIYANG PAGHAHAIN SA PASKUA NG PANGINOON, NA KANIYANG NILAMPASAN ANG MGA BAHAY NG MGA ANAK NI ISRAEL SA EGIPTO, nang kaniyang sugatan ang mga Egipcio, at iniligtas ang aming mga sangbahayan. At ang bayan ay nagyukod ng ulo at sumamba.”

Ang HAPUNANG PANGPASKUA ay isang PAGGUNITA sa ginawang PAGLAGPAS na kung tawagin sa English ay PASS OVER nung panahon ni Moises na pinatay ang lahat ng PANGANAY, at hindi nadamay ang mga anak ng bayan ng ISRAEL kundi ang mga panganay lamang ng mga EGIPCIO, dahil sa nilagpasan sila dahil sa paglalagay nila ng DUGO ng TUPA sa kanilang mga Pintuan.

Kaya sa dako ng mga GENTIL na hindi nagsasagawa ng HAPUNAN NG PASKUA ay sa PANAHON ng PAGTITIPON nila ito isinagawa:

1 Corinto 11:20 “Kaya’t sa inyong PAGTITIPON, hindi BANAL NA HAPUNAN ng Panginoon ang kinakain ninyo. [Ang Bagong Magandang Balita, Biblia]

Ito ‘yong talatang naibigay ko na sa iyo sa nakaraan, na kinagagalitan ni Apostol Pablo ang mga Cristiano sa Corinto, na nagsagawa ng BANAL NA HAPUNAN ng walang kaayusan na inakalang ito ay ORDINARYONG HAPUNAN lamang na kaya isasagawa ay para MABUSOG, kaya niya nasabi na hindi BANAL NA HAPUNAN ang kanilang kinain. Pero maliwanag niyang sinabi na iyan ay sa panahon ng PAGTITIPON.

At ang PAGTITIPON na isinasagawa ng mga UNANG CRISTIANO ay ang PAGSAMBA sa Diyos:

1 Corinto 14:26  “Ano nga ito, mga kapatid? PAGKA KAYO'Y NANGAGKAKATIPON ANG BAWA'T ISA SA INYO'Y MAY ISANG AWIT, MAY ISANG ARAL, MAY ISANG PAHAYAG, MAY WIKA, MAY ISANG PAGPAPALIWANAG. Gawin ninyo ang lahat ng mga bagay sa ikatitibay.”

Ang mga UNANG CRISTIANO na kabilang sa DAKO ng mga GENTIL, ay nagsagawa ng kanilang BANAL NA HAPUNAN sa kanilang PAGTITIPON o PAGSAMBA. 

Kaya ang INC ay ganun din, ISINABAY ANG BANAL NA HAPUNAN sa aming PAGSAMBA, gaya ng ginawa ng mga UNANG CRISTIANO, dahil tayo man ay hindi required na magsagawa ng HAPUNANG PANGPASKUA, dahil hindi naman tayo LAHING JUDIYO.

Ang PAGSAMBA ang may ABULOY, hindi ang BANAL NA HAPUNAN:

Hebreo 13:15-16  “Sa pamamagitan nga niya ay maghandog tayong palagi ng hain ng PAGPUPURI SA DIOS, sa makatuwid baga, ay ng bunga ng mga labi na nagpapahayag ng kaniyang pangalan. Datapuwa't ang paggawa ng mabuti AT ANG PAGABULOY ay huwag ninyong kalimutan: sapagka't sa mga gayong hain ang Dios ay totoong nalulugod.”

Sa panahon ng PAGPUPURI SA DIYOS, sa PANAHON ng PAGSAMBA ginagawa ang ABULUYAN, isinabay lamang ang BANAL NA HAPUNAN. Walang ABULUYAN ang BANAL NA HAPUNAN, NAGAABULOY kami sa PAGSAMBA, at hindi sa BANAL NA HAPUNAN.

Hapunan sa Umaga?

Kadalasang tinutuligsa ng kaibayo natin sa pananampalataya ay ang ukol sa ating Pagbabanal na Hapunan, bakit daw ginagawa ang banal na hapunan sa umaga, maliwanag daw na hapunan yon? Malaki ang pagkakaiba ng Banal na Hapunan sa ordinaryong Hapunan, ang ordinaryong hapunan ay kadalasang ginagawa natin upang tayo ay mabusog. Ganito ang sinabi ni Apostol Pablo.

1 Corinto 11:20 “Kaya’t sa inyong pagtitipon, hindi BANAL NA HAPUNANng Panginoon ang kinakain ninyo. [Ang Bagong Magandang Balita, Biblia]

1 Corinto 11:21 “Sapagka't sa inyong pagkain, ang bawa't isa'y kumukuha ng kanikaniyang sariling hapunan na nagpapauna sa iba; at ang isa ay gutom, at ang iba'y lasing.”

1 Corinto 11:22 “ANO, WALA BAGA KAYONG MGA BAHAY NA INYONG MAKAKANAN AT MAIINUMAN? o niwawalang halaga ninyo ang iglesia ng Dios, at hinihiya ninyo ang mga wala ng anoman? Ano ang aking sasabihin sa inyo? Kayo baga'y aking pupurihin? Sa bagay na ito ay hindi ko kayo pinupuri.”

Ang sabi ni Apostol Pablo “ Hindi banal na hapunan ng Panginoon ang kinakain ninyo” bakit nya sinabi ito, sapagkat ang bawat isa ay kumuha ng kanikaniyang sariling hapunan. Anu ang naging layunin ng mga unang Cristiano? Sila ay mabusog sa inakala nilang Ordinaryong hapunan lang ang kanilang ginagawa. Kaya ang sabi ni A. Pablo..”Wala baga kayong mga bahay na makakanan at maiinuman”? Anu ang ipinayo ni A. Pablo para matupad ang tunay na layunin sa Banal na Hapunan? Ganito ang kanyang pahayag.

1 Corinto 11:34 “KUNG MAY NAGUGUTOM, KUMAIN NA MUNA SIYA SA BAHAY upang hindi humantong sa hatol na kaparusahan ang inyong pagtitipon. Tungkol naman sa ibang mga bagay, saka ko na aayusin pagdating ko riyan.” [Ang Bagong Magandang Balita, Biblia]

Pinapakain muna ni Apostol Pablo ang mga kapatid sa kanilang bahay noon kung may nagugutom, baket nya ito ipinayo sa kanila? Upang hindi na humantong sa hatol na kaparusahan ang pagtitipon. Mahalaga po pala ang pagsunod at pagganap sa tunay na layunin ng Pagbabanal na Hapunan. Hindi ito katulad lang ng ordinaryong hapuan na ating karaniwang ginagawa araw araw.

Linawin nga natin para sa lahat ng sumusubaybay. Anu po ang marapat na maging layunin sa pagsasagawa ng Banal na Hapunan? Basahin natin ang sagot sa banal na kasulatan

1 Corinto 11:24 “At nang siya'y makapagpasalamat, ay kaniyang pinagputolputol, at sinabi, Ito'y aking katawan na pinagputolputol dahil sa inyo: GAWIN NINYO ITO SA PAGAALAALA SA AKIN.”

1 Corinto 11:25 “At gayon din naman hinawakan ang saro pagkatapos na makahapon, na sinasabi, Ang sarong ito'y siyang bagong tipan sa aking dugo: GAWIN NINYO ITO SA TUWING KAYO'Y MAGSISIINOM, SA PAGAALAALA SA AKIN.”

Ang liwanag po ng naka sulat.. ginagawa ang Banal na Hapunan upang alalahanin ang ating Panginoong Jesus hindi po sa layuning mabusog gaya ng karaniwang ginagawa sa literal na hapunan. Tinawag lang na “Banal na Hapunan” kaya maaaring isagawa ito sa umaga, tanghali o sa hapon.

Kaya HINDI APPLICABLE ang “ELEMENT OF TIME” sa pangalang o katawagang ito. Katulad ng mga halimbawa sa ibaba ng mga KATAWAGAN o SALITA na hindi APLIKABLE ang TINATAWAG NA “ELEMENT OF TIME”…

Katulad ng “SIMBANG GABI” na isinasagawa sa MADALING ARAW

Katulad ng salitang “MIRIENDA” na sa English ay AFTERNOON TEA, na puwede ring GAWIN SA UMAGA.

Ang salitang “NIGHT GOWN”, ay hindi nangangahulugang sa GABI MO LANG PUWEDENG ISUOT iyon. At kapag isinuot mo sa UMAGA ay hindi na siya NIGHT GOWN.

Iyong MUTA SA MATA na tinatawag sa ENGLISH na MORNING GLORY, pero hindi nangangahulugan na sa UMAGA ka lang puwedeng magkaroon nun.