Ang Pinag uukulan ng handog sa Iglesia ni Cristo

Ang isa sa mga tungkulin ng isang kaanib ng Iglesia ni Cristo ay ang pag-aabuloy at paghahandog. Ito ay isinasagawa sa mga pagsambang pagtitipon ng Iglesia ni Cristo. Sa pagsamba ng Iglesia ni Cristo ay may isinasagawang pag-aabuloy ang mga kapatid, tangi sa awit, aral, at panalangin. Naiibigan ng lahat halos ang awit, aral, at panalangin sa pagsamba ng Iglesia ni Cristo.  Nguni’t alin ang hindi naiibigan ng marami, na kadalasan ay pinipintasan at inuusig ng iba?  Ito ang tungkol sa pag-aabuloy na isinasagawa sa pagsamba ng Iglesia ni Cristo. Dapat na maunawaan na ang pag-aabuloy na tinutupad sa Iglesia ay hindi marapat itulad sa pagbibigay ng limos. Kung mayroon mang naririnig sa ginagawang pag-aabuloy ng Iglesia ni Cristo, aalalahinin nat ito ay paninira lamang dahil ang pag-aabuloy na tinutupad ng mga kaanib ng Iglesia ni Cristo ay hindi kagustuhan lamang ng mga ministro sa Iglesia kundi nakasalig ito sa mga katotohanang nakasulat sa Biblia.

Bakit marami ang umaayaw at natitisod sa pag-aabuloy na isinasagawa sa pagsamba ng Iglesia ni Cristo?  Ipinalalagay nila na ito’y hindi utos ng Diyos, kundi utos lamang ng mga ministro sa Iglesia ni Cristo.  Mayroon ding nag-aakala na ang sinasabing pag-aabuloy ay sapilitan lamang at isang paraan ng panlilinlang.  Ang iba’t-ibang iglesia ay may mga abuluyang ginagawa, subalit ang pag-aabuloy na ginaganap sa pagsamba ng Iglesia ni Cristo ang higit sa lahat ay kinukutya at inuusig ng marami.  Dahil dito, kailangang maunawaan ng lahat ang katotohanan at kahalagahan ng ginagawang pag-aabuloy sa pagsamba ng Iglesia ni Cristo, ayon sa pagpapakilala ng Banal na Kasulatan.

UTOS BA NG DIYOS ANG ISINASAGAWANG PAG-AABULOY SA MGA PAGSAMBA SA IGLESIA NI CRISTO?

Ang pag-aabuloy ay hindi aral o turo lamang ng mga ministro ng Iglesia ni Cristo, ito ay utos ng Diyos sa kaniyang mga lingkod:

Hebreo 13:15-16 "Sa pamamagitan nga niya ay maghandog tayong palagi ng hain ng pagpupuri sa Dios, sa makatuwid baga, ay ng bunga ng mga labi na nagpapahayag ng kaniyang pangalan. Datapuwa't ang paggawa ng mabuti at ang pagabuloy ay huwag ninyong kalimutan: sapagka't sa mga gayong hain ang Dios ay totoong nalulugod."

Ang gawang pag-aabuloy ay hindi utos lamang ng mga ministro sa Iglesia kundi ito ay utos ng Diyos na nakasulat sa Biblia. Ito'y hindi dapat na kalimutan sapagkat isa ito sa mga haing kalugudlugod sa Kaniya. Kung paanong iniutos na handugan natin ang Diyos ng mga hain ng pagpupuri na bunga ng ating mga labi katulad ng pag-awit at pananalangin, iniutos din na huwag kalimutan ang pag-aabuloy. 

MAY ITINAKDA BANG HALAGA AT SAPILITAN BA ANG PAGBIBIGAY NG ABULOY

Gaano ang halagang dapat ipagkaloob sa pag-aabuloy na isinasagawa sa pagsamba ng Iglesia ni Cristo?  Ang mga ministro ba ng Iglesia ni Cristo ang nagtatakda ng halagang dapat ipagkaloob ng mga kapatid?  HINDI.  Sino ang dapat magtakda ng halagang kanilang ipagkakaloob at gaano ang kanilang dapat itakda?  Sa 2 Corinto 9:7, ay itinuturo ang ganito:

2 Corinto 9:7 "Magbigay ang bawa't isa ayon sa ipinasiya ng kaniyang puso: huwag mabigat sa loob, o dahil sa kailangan: sapagka't iniibig ng Dios ang nagbibigay na masaya."

Ang nagtakda ng dapat na iabuloy ay ang mismong magbibigay ng abuloy, hindi ang mga ministro at ang tagapamahala ng Iglesia ni Cristo. At ang pagtatakda at pagbibigay ay ayon sa kaniyang puso at hindi mabigat sa loob at nakatutugon naman sa pag-uukulan na kailangan ng Iglesia. Ang nag-aabuloy ang dapat magpasiya mula sa kaniyang puso ng abuloy na kaniyang ipagkakaloob sapagkat iniibig ng Diyos ang nagbibigay na masaya. Samakatuwid, ang pa-aabuloy na isinasagawa sa pagsamba ng Iglesia ni Cristo ay hindi sapilitan.  Ito’y hindi sapilitan kundi ito'y kusang-loob ng mga sumasampalataya at ganap na nakakakilala ng kahalagahan ng pag-aabuloy sa Iglesia ni Cristo.

2 Corinto 9:5 "Iniisip ko ngang kailangang ipamanhik sa mga kapatid, na mangaunang pumariyan sa inyo, at ihanda agad ang inyong abuloy na ipinangako nang una, upang ito'y maihanda na gaya ng abuloy, at hindi gaya ng sapilitan."
Gaya ng ipinamamanhik ni Apostol Pablo ay inihahanda ng mga kapatid ang kanilang abuloy. Paano nila inihahanda?

1 Corinto 16:2 "Tuwing unang araw ng sanglinggo ang bawa't isa sa inyo ay magbukod na magsimpan, ayon sa kaniyang iginiginhawa, upang huwag nang gumawa ng mga ambagan sa pagpariyan ko."

Ibinubukod na isinisimpan ng mga kapatid ang kanilang abuloy na itinakda nila na pasiya ng kanilang puso ayon sa kanilang iginiginhawa tuwing unang araw ng sanlinggo.  Kaya hindi sapilitan ang kanilang pag-aabuloy.  Hindi sila pinipilit ni napipilitang mag-abuloy, kundi kusang-loob na ginagawa nila ang pag-aabuloy na kinikilalang kanilang tungkulin at pananagutan sa Diyos. Talagang pinaghahandaan ng mga sumasampalataya ang pag-aabuloy ng Iglesia ni Cristo. Hindi maghihirap ang nagkakaloob ng saganang abuloy, Sapagka’t may pangakong biyaya ang Diyos na matatamo ng mga tumatalaga at hindi nagpapabaya sa pag-aabuloy sa pagsamba ng Iglesia ni Cristo.

Ano ang Biyayang Matatamo na Ipinangangako ng Diyos sa mga Tumatalaga sa Pag-aabuloy na isinasagawa sa Pagsamba ng Iglesia ni Cristo? Sa 2 Corinto 9:8-10, ay ganito ang sinasabi:

2 Corinto 9:8-10 "At maaaring gawin ng Dios na ang lahat ng biyaya ay magsisagana sa inyo; upang kayo, na mayroong laging buong kaya sa lahat ay magsipanagana sa bawa't mabuting gawa:
Gaya ng nasusulat, Siyang nagsabog, siyang nagbigay sa mga dukha; Ang kaniyang katuwiran ay nananatili magpakailan man.
At ang nagbibigay ng binhi sa naghahasik at ng tinapay na pinakapagkain, ay magbibigay at magpaparami ng inyong binhi upang ihasik, at magdaragdag ng mga bunga ng inyong katuwiran:"

Ang biyayang matatamo na ipinangangako ng Diyos sa mga tumatalaga sa pag-aabuloy sa pagsamba ng Iglesia ni Cristo ay maaaring gawin ng Diyos sa kanila na sila’y pasaganain sa lahat ng mga biyaya.  Maaaring pagpalain ng Diyos ang kanilang kabuhayan at hanapbuhay.  Sila’y sasagana rin sa lahat ng gawang mabuti.  Ang mga nagsasabog ng aral o ang mga nangangaral ng mga salita ng Diyos at ang mga nagbibigay o tumutustos sa gawain sa pamamagitan ng pag-aabuloy ay mananatili ang kanilang kabanalan magpakailanman.  Hindi lamang mananatili ang kanilang kabanalan, kundi magdaragdag ito ng bunga ng kanilang kabanalan sa kanilang paglilingkod sa Diyos.

Natutupad ang pangakong ito ng Diyos sa mga kapatid na sadyang tumatalaga sa pagbubukod at pagsisimpan ng kanilang abuloy sa pagsamba ng Iglesia ni Cristo.  Pinupuspos sila ng biyaya ng Diyos sa kanilang pamumuhay at paghahanapbuhay.  Ang kanilang masiglang paglilingkod ay sumasagana sa mga bunga ng kabanalan.  Hindi sila nanghihina sa kanilang pananampalataya.  Hindi sila natitisod, kundi namamalagi sa pagtupad ng mga salita ng Diyos at pagtatapat sa kanilang tungkulin sa Iglesia.
Sino naman ang kusang pinagkakaitan ng mga biyaya at pagpapala ng Diyos?  Sino ang mga matitisurin, mga di kakitaan ng bunga ng kabanalan at mga gawang mabuti, mga nanlulupaypay sa paglilingkod, hindi makapanatili sa pagtupad ng kanilang tungkulin at kadalasan ay mga nahihiwalay sa pananampalataya?  Ang mga kapatid na ayaw magtalaga sa pag-aabuloy.  Ang mga natitisod at hindi sumasampalataya sa kahalagahan ng pag-aabuloy na utos ng Diyos sa pagsamba ng Iglesia ni Cristo.

Bakit binibiyaya at pinagpapala ang mga tumatalagang lubos sa pag-aabuloy sa pagsamba ng Iglesia ni Cristo?  Ito ba ang sukatan ng Diyos sa pagkakaloob Niya ng Kanyang mga biyaya? Sa 2 Corinto 9:6, ay tinitiyak ang ganito:

2 Corinto 9:6 "Datapuwa't sinasabi ko, Ang naghahasik ng bahagya na ay magaani namang bahagya na; at ang naghahasik na sagana ay magaani namang sagana."

Ano ang sukatan ng Diyos sa pagkakaloob Niya ng Kanyang mga biyaya?  Ang naghahasik ng bahagya na ay mag-aani namang bahagya na at ang naghahasik na sagana ay mag-aani namang sagana.  Datapuwa’t masama ba naman na mag-abuloy ng malaki sa layong tumanggap naman ng malaking biyaya sa Diyos?  Hindi masama ang mag-abuloy ng malaki, kundi ang masama’y ang masakim na layunin na kaya lamang magkakaloob ng sagana ay sa hangad na biyayain naman ng sagana.  Ano ang tawag sa ganitong uring paghahasik o pagkakaloob ng abuloy?  Sa Galacia 6:7-8, ay ganito ang sinasabi:

Galacia 6:7-8 "Huwag kayong padaya; ang Dios ay hindi napabibiro:sapagka't ang lahat na ihasik ng tao, ay siya namang aanihin niya.
Sapagka't ang naghahasik ng sa kaniyang sariling laman ay sa laman magaani ng kasiraan; datapuwa't ang naghahasik ng sa Espiritu ay sa Espiritu magaani ng buhay na walang hanggan."

Ang pagkakaloob ng saganang abuloy sa layuning tumanggap naman ng masaganang biyaya ay hindi pag-abuloy na ayon sa Espiritu o ayon sa kalooban ng Diyos.  Ang ganitong uri ng pag-aabuloy ay tinatawag na pag-aabuloy na ayon sa laman.  Anu-ano pa ang pag-aabuloy na ayon sa laman?  Ang pag-aabuloy ng malaki upang mapuri ng iba, ang nag-aabuloy dahil sa nahihiya kung hindi siya magkaloob, ang nagbibigay naman alang-alang sa pagbibigay lamang sa kaninuman, at iba’t iba pang katulad nito, ay mga pag-aabuloy na ayon sa laman.  Ang ganitong uri ng pag-aabuloy ay hindi magtatamo ng buhay na walang hanggan, kundi mag-aani ng kasiraan sa laman.  Sino ang naghandog ng abuloy na hindi ayon sa kalooban ng Diyos at nag-ani ng kasiraan sa laman o nangapahamak? Ang mag-asawang Ananias at Safira.  Nang panahon ng mga Apostol na maliit pa ang Iglesia ni Cristo, nagkaisang puso ang mga sumasampalataya na ipagbili ang lahat ng kanilang mga tinatangkilik na pag-aari, maging lupa o bahay man, upang tustusan ang pangangailangan ng Iglesia sa gawaing pagpapalaganap nito sa madaling panahon.  Ang lahat ng halagang kanilang napagbilhan ay dapat ibigay na lahat sa mga Apostol upang pangasiwaan.  Ano ang ginawa ng mag-asawang Anaias at Safira?  Nagbili sila ng kanilang tinatangkilik, subalit isang bahagi lamang ang kanilang ibinigay sa mga Apostol at kinuha nila ang isang bahagi para sa kanilang sarili.  Nag-abuloy sila ng ayon sa laman, sapagka’t sila’y hindi lubos na nakipagkaisa at pinag-alinlanganan ang katapatan ng mga Apostol.  Ano ang nangyari sa kanila?  Sila’y napahamak at nangamatay noon din (Gawa 4:32-37 at Gawa 5:1-10).  Dahil dito, dapat isagawa ang pag-aabuloy ayon sa kalooban ng Diyos.  Bakit pananagutang hindi maiiwasan ng mga kapatid sa Iglesia ni Cristo ang pag-aabuloy?    Sa Galacia 6:6, ay sinasabi ang ganito:

Galacia 6:6 "Datapuwa't ang tinuturuan sa aral ng Dios ay makidamay doon sa nagtuturo sa lahat ng mga bagay na mabuti."

Bakit pananagutang hindi maiiwasan ng mga kapatid sa Iglesia ni Cristo ang pag-aabuloy?  Sapagka’t ang mga tinuruan sa mga aral ng Diyos ay makiramay doon sa nagtuturo sa kanila ng lahat ng mga bagay na mabuti.  Paano nila daramayan?  Sa pamamagitan ng kanilang isinasagawang pag-aabuloy sa pagsamba.  Bakit ang pagdamay sa nagtuturo ng aral ng Diyos ay sa pamamagitan ng pag-aabuloy sa pagsamba?  Sapagka’t iyon ay hindi pagdamay sa sariling kapakanan ng nagtuturo, kundi sa pagtulong sa kapakanan ng gawain ng Diyos na pinag-uukulan ng abuloy.  Ang Diyos ay totoong nalulugod sa pag-aabuloy, hindi sapagka’t kailangan ng Diyos sa Kanyang sarili ang abuloy.  Hindi nangangailangan ng anumang tulong ang Diyos, sapagka’t mayroon Siya ng lahat ng mga bagay at ang lahat ng mga bagay ay Kanya.  Ngunit bakit ang pag-aabuloy sa pagsamba ng Iglesia ni Cristo ay totoong nakalulugod sa Diyos?  Sapagka’t ito ang ginagamit na kasangkapan upang matustusan ang banal na gawain ng Diyos sa lupa na pinag-uukulan ng abuloy sa Iglesia ni Cristo.

ANG PINAG-UUKULAN NG PAG-AABULOY SA PAGSAMBA NG MGA KAANIB SA IGLESIA NI CRISTO

Anu-ano ba ang mga pinaguukulan ng Iglesia ni Cristo sa mga nalilikom mula sa mga abuloy ng mga kaanib ng Iglesia ni Cristo?

2 Corinto 9:12-13 "Sapagka't ang pangangasiwa sa paglilingkod na ito ay hindi lamang tumatakip sa pangangailangan ng mga banal, kundi naman umaapaw sa pamamagitan ng maraming pagpapasalamat sa Dios;
Palibhasa'y sa pagsubok sa inyo sa pamamagitan ng ministeriong ito ay niluluwalhati nila ang Dios dahil sa pagtalima ng inyong pagkilala sa evangelio ni Cristo, at dahil sa kagandahang-loob ng inyong ambag sa kanila at sa lahat;"

Ang Iglesia ni Cristo ay may pangangasiwa. Pinangangasiwaan ang paglilingkod at tinatakpan ang lahat ng pangangailangan ng mga banal at ng Iglesia sa pamamagitan ng wastong paggamit ng abuloy ng mga kapatid. Ginugugulan ng pangangasiwa ang walang likat na pagpapalaganap ng pangangaral ng Ebanghelyo sa lahat ng dako.  Ano ang nagiging bunga ng walang tigil na pagpapakilala ng Ebanghelyo ni Cristo? Dumarami ang mga taong nakakakilala ng wastong pagsamba at pagpapasalamat sa Diyos.  Kaya sa kasalukuyan, ang Iglesia ni Cristo ay lumalaganap at patuloy sa mabilis na paglago. Ano pa ang mga bagay na pinaguukulan ng Iglesia sa mga nalilikom na kaloob na abuloy ng mga kapatid sa Iglesia?

Hagai 1:8 "Magsiahon kayo sa bundok, at mangagdala ng kahoy, atmangagtayo kayo ng bahay; at aking kalulugdan, at ako'y luluwalhati, sabi ng Panginoon"

Ito ay nagagamit sa pagpapatayo ng mga bahay sambahan o mga gusaling sambahan:

1 Chronica 21:22MB "Sinabi ni David, “Bibilhin ko ang lupang ito para pagtayuan ng dambana ni Yahweh para matigil ang salot na namiminsala sa bayan.”
“Kunin na lang ninyo at huwag na pong bayaran,” tugon ni Ornan. “Kayo na ang bahala kung anong gusto ninyong gawin. Narito na po ang mga torong panghandog. Ang kahoy na panggiik na ito ang gawin ninyong panggatong. Pati ang butil na panghandog ay narito na rin. Lahat pong ito’y sa inyo na."

Ito din ay nagagamit upang ibili ng lupa na pagtatayuan ng mga gusaling sambahan, upang magkaroon ang mga kapatid sa malalayong mga lupain ng malapit na dako ng kanilang pagsasambahan. Tandaan ang pagbibigay ng mga kapatid ng kanilang mga abuloy ay hindi sapilitan, kundi may kagalakan ang kanilang pagbibigay, may kusa mula sa kanilang puso:

1 Chronica 29:9 "Nang magkagayo'y nagalak ang bayan, dahil sa sila'y nangaghandog na kusa, sapagka't sila'y may dalisay na puso na nangaghandog na kusa sa Panginoon: at si David naman na hari ay nagalak ng dakilang pagkagalak"

Saan pa ba ginugugol ng Iglesia ni Cristo ang mga abuloy na nalilikom na ibinibigay ng mga kaanib sa Iglesia?:

2 Chronica 24:12-13MB "Ang natitipon nilang salapi ay ipinagtitiwala naman ng hari at ni Joiada sa namamahala ng pagpapagawa ng bahay ni Yahweh. Kumuha sila ng upahang mga kantero, karpintero at mga panday-bakal at tanso na magkukumpuni ng mga kasiraan doon.Hindi nilubayan ng mga manggagawa ang kanilang gawain, anupat mabilis nilang naisauli sa dati ang bahay ni Yahweh.

Ang mga nalilikom na mga binibigay na abuloy ng mga kaanib ng Iglesia ay ginagamit sa pagsasa-ayos at pagkukumpuni ng bahay ng Diyos o mga gusaling sambahan. Ginagamit din bilang pambayad sa mga inuupahang mga manggagawa na magkukumpuni ng mga sirang bahagi ng gusaling sambahan. Saan naman napupunta ang mga natitirang mga salapi?

1 Chronica 24:14MB "At nang kanilang matapos, kanilang dinala ang labis ng salapi sa harap ng hari at ni Joiada, na siyang mga ipinagpagawa ng mga sisidlan sa bahay ng Panginoon, sa makatuwid baga'y mga sisidlan upang ipangasiwa, at upang ipaghandog ng hain, at mga sandok, at mga sisidlang ginto, at pilak. At sila'y nangaghandog na palagi ng mga handog na susunugin sa bahay ng Panginoon sa lahat ng mga kaarawan ni Joiada."

Ang mga natitira o mga lalabis na mga salapi ay ibinibili ng mga kagamitan para sa gusaling sambahan. Ginugugol ng Iglesia ni Cristo ang mga nalilikom sa pagsasa-ayos ng mga gusaling sambahan mga maintenance at repair, upang magkaroon ng kaayusan at kagandahan ang mga gusaling sambahan. Bakit pa kailangang ayusin pa ang mga gusaling sambahan?:

2 Chronica 7:16,15 "Hinirang ko at itinalaga ang bahay na ito upang mamalagi rito ang aking pangalan. Pangangalagaan ko at pakamamahalin ang pook na ito magpakailanman.Diringgin ko nga ang mga dalanging gagawin dito ngayon at magpakailanman."

Sapagkat sa mga gusaling sambahan namamalagi ang pangalan ng Diyos. Pinangangalagaan Niya ang mga ito, at dito Niya diringgin ang mga dalanging isasagawa sa kaniyang bahay o sa mga gusaling sambahan. Kaya dapat lang na laging mayroong kaayusan at kagandahan ang mga gusaling sambahan. Kung paanong pangangalagaan ng Diyos ang mga gusaling sambahan, dapat din na ating pangalagaan ang kaniyang tahanan. Napakahalaga ng mga nalilikom mula sa abuloy ng mga kaanib na nagagamit sa pagpapalaganap ng mga salita ng Diyos, pagpapatayo at pagsasaayos ng mga gusaling sambahan. Kahit sa kabila ng mga kahirapang nararanasan ng mga kaanib ay patuloy pa rin sila sa pagtupad ng kanilang mga tungkulin. Bakit ang mga kaanib ng Iglesia ni Cristo ay patuloy na nakakapagtalaga sa kabila ng mga kahirapan?

2 Corinto 8:1-3,5 MB"Ibig kong ibalita sa inyo, mga kapatid, ang nagawa ng pag-ibig ng Diyos sa mga iglesya sa Macedonia.

Dumanas sila ng matinding kahirapan at ito’y isang mahigpit na pagsubok sa kanila. At sa kabila ng kanilang paghihikahos, masayang-masaya pa rin sila at bukas ang palad sa pagbibigay.

Sila’y kusang-loob na nag-abuloy hindi lamang ayon sa kanilang kaya, kundi higit pa. Alam ko ito pagkat

At higit pa sa inaasahan ko; inilaan nila ang kanilang sarili, una sa Panginoon, at pagkatapos, sa amin, ayon sa kalooban ng Diyos."

Ito ang dahilan kung bakit patuloy na nagtatalaga ang mga kaanib sa kanilang pagbibigay sapagkat ang pagkakaloob nila ay inilalaan nila sa Panginoon. Kusang-loob silang nag-aabuloy na masayang-masaya sapagkat kanilang nauunawaan ang utos na ito ng Panginoong Diyos. Ano ba ang nauunawaan ng mga kaanib ng Iglesia ni Cristo tungkol sa pag-aabuloy?

1 Chronica 29:11-12,14,16 MB "Sa iyo ang kadakilaan, ang kapangyarihan, ang karangalan at ang pagtatagumpay pagkat iyo ang lahat ng nasa langit at nasa lupa. Sa iyo ang buong pamamahala at ikaw ang hari ng lahat.

Sa iyo nagmumula ang kayamanan at ang karangalan. Taglay mo ang kapangyarihan at kadakilaan, at ikaw ang nagbibigay ng lakas at kapangyarihan sa lahat.

“Ngunit sino ako at ang bayang ito? Buong puso kaming nagkakaloob pagkat ang lahat ng ito ay galing sa iyo at ibinabalik lamang namin.

O Yahweh na aming Diyos, ang lahat ng kayamanang ito na natipon namin para ipagpagawa ng iyong tahanan ay sa iyo nga nagbuhat."

Ang mga salapi at mga biyayang natatanggap ng mga kaanib ay ibinabalik lamang nila sa Diyos sapagkat nalalaman nila na lahat ng biyayang kanilang natatanggap ay mula sa Diyos. Ano ang lalong dakilang kapalaran na tatamuhin ng mga nagtatalaga sa pag-aabuloy at paghahandog?

1 Timoteo 6:18-19 "Na sila'y magsigawa ng mabuti, na sila'y magsiyaman sa mabuting gawa, na sila'y maging handa sa pamimigay, maibigin sa pamamahagi; Na mangagtipon sa kanilang sarili ng isang mabuting kinasasaligan para sa panahong darating, upang sila'y makapanangan sa buhay na tunay na buhay."

Kaya sampalatayanan natin na pananagutan nating mga Iglesia ni Cristo ang pagbibigay ng abuloy at handog. Dapat natin itong gawing buong puso, kusang loobm at masaya ang kalooban. Ngunit upang magawa natin ang kusang loob at masaya ang kalooban. Ngunit upang magawa natin ang kusang loob at masayang paghahandog, dapat natin itong ibu- kod at isimpan. Hindi tayo dapat matisod sa pagsasagawa nito dahil ang Diyos ang may utos nito. Bukod dito, ang hala- gang ibinibigay natin ay nanggaling din sa Kaniya. Higit sa lahat, kung nag-aabuloy tayo ay natitipon tayo ng saligan pa- ra sa pagkakamit ng tunay na buhay, na siyang buhay na walang hanggan

ANG PAGKAKAIBA NG NASA LOOB AT NG NASA LABAS NG IGLESIA

PINANINIWALAAN NG MARAMI na ang lahat ng relihiyon ay magkakapareho lamang sa harap ng Diyos. Kaya ang iba ay hindi maselan sa pagpili ng relihiyong inaaaniban. Kung alin ang babagay sa kanilang kursunada at paraan ng pamumuhay ay doon sila umaanib.

Sang-ayon kaya sa pagtuturo ng Biblia ang paniniwalang ang lahat ng relihiyon ay magkakatulad lamang sa harap ng Diyos? Ganito kaya ang itinuro ni Cristo at ng Kaniyang mga apostol? Ayon sa pagtuturo ng Biblia, ganito ang pahayag ni Apostol Pablo:

"Ngayon nga'y wala nang anomang hatol sa mga na kay Cristo Jesus." (Roma 8:1)

Pansinin na hindi sinabi ni Apostol Pablo na ang lahat ng tao o kahit sino na lamang ay wala nang hatol. Ang tinitiyak ng Biblia na wala nang hatol o hindi na parurusahan ay ang mga na kay Cristo.

Mahalaga, kung gayon, na malaman ng tao kung sino ang tinutukoy ni Apostol Pablo na mga na kay Cristo at dito siya dapat mapabilang upang hindi makasama sa mga parurusahan.

ANG MGA WALA NANG HATOL

Sino ang mga taong na kay Cristo at hindi na hahatulan? Ganito ang mababasa sa Biblia:

"Ay gayon din tayo, na marami, ay iisang katawan kay Cristo, at mga sangkap na samasama sa isa't isa." (Roma 12:5)

Ang mga taong kay Cristo ay itinulad sa mga sangkap na sama-sama sa iisang katawan. Ang tinutukoy na katawang kay Cristo ay ang Iglesia Niya:

"At siya ang ulo ng katawan, sa makatuwid baga'y ng iglesia." (Col. 1:18)

Ang Iglesiang ito na katawan ni Cristo ang tinatawag ng Biblia na Iglesia ni Cristo (Roma 16:16). Kaya, nakatitiyak ang mga kaanib sa Iglesia ni Cristo na maliligtas sila sa hatol o parusa.

Batay sa mga katotohanang ito, maituturing kaya na magkapareho lamang o walang pagkakaiba ang kaanib sa tunay na Iglesia at ang hindi kaanib? Hindi rin kaya hahatulan o parurusahan ang nasa labas nito? Ganito ang nakasulat sa Biblia:

"Datapuwa't sa nangasa labas ay Dios ang humahatol. Alisin nga ninyo sa inyo ang masamang tao."  (I Cor. 5:13)

Tinitiyak ng Biblia na ang mga nasa labas ay hahatulan o parurusahan ng Diyos. Kaya isang malaking kamalian ang paniniwalang magkakapareho lamang na sa Diyos ang lahat ng relihiyon at walang pagkakaiba ang kaanib at hindi kaanib sa Iglesia ni Cristo.

ANG MGA TAGAPAGMANA NG PANGAKO

Pinatutunayan ng Biblia na ang mga kay Cristo ang kinikilalang binhi ni Abraham at mga tagapagmana ng pangako ng Diyos:

"At kung kayo'y kay Cristo, kayo nga'y binhi ni Abraham, at mga tagapagmana ayon sa pangako." (Gal. 3:29)

Pansining muli na hindi sinasabi sa Biblia na ang lahat ng tao ay mga tagapagmana ng mga pangako. Sa halip, ang mga kay Cristo ang magmamana ng mga pangako. Ano ang pangako na mamanahin ng mga kay Cristo?

"At ito ang pangakong kaniyang ipinangako sa atin, ang buhay na walang hanggan." (I Juan 2:25)

"Nguni't, ayon sa kaniyang pangako, ay naghihintay tayo ng bagong langit at ng bagong lupa, na tinatahanan ng katuwiran." (II Ped. 3:13)

Pinangakuan ang mga kay Cristo ng buhay na walang hanggan. Ang mga kay Cristo rin ang maninirahan sa bagong langit at bagong lupa na tinatahanan ng katuwiran. Kaya, hindi ang lupang ito na ating kasalukuyang tinatahanan ang inaasahan ng mga kay Cristo. Itinuturing nila na sa lupang ito ay manlalakbay lamang sila (Heb. 11:13) at ang tunay nilang bayan ay nasa langit (Filip. 3:20).

Tunay na mapalad ang mga kay Cristo o ang mga sangkap ng Kaniyang katawan o Iglesia.

Pareho lamang ba ang kapalaran ng kaanib at hindi kaanib sa Iglesia? Ang mga hiwalay kay Cristo o hindi sangkap ng Kaniyang katawan o hindi kaanib sa Iglesia ay magmamana rin kaya ng mga pangako ng Diyos? Ganito ang nakasulat sa Biblia:

"Hiwalay kayo noon kay Cristo at hindi kabilang sa Israel. Wala kayong bahagi sa tipan at pangako ng Dios sa kanila. Wala kayong Dios o pag-asa sa kaligtasan." (Efe 2:12, Salita ng Buhay)

Ang hiwalay kay Cristo ay hindi kabilang sa Israel kung kaya hindi ibinibilang na binhi ni Abraham. Bukod dito, ang hiwalay kay Cristo o wala sa Iglesia ni Cristo ay walang bahagi sa tipan at mga pangako. Wala silang karapatang maglingkod sa Diyos at wala silang pag-asa sa kaligtasan. Kaya hindi totoo na magkapareho lamang at walang pagkakaiba ang kaanib sa Iglesia ni Cristo at ang hindi kaanib. Malaki ang pagkakaiba ng mga taong nasa loob ng Iglesia at ng mga nasa labas.

MAGKAIBA SA PAGKABUHAY NA MULI

Sa muling pagparito ng Panginoong Jesucristo, kapag binuhay nang muli ang mga namatay, pareho lamang ba't walang pagkakaiba ang kaanib at di kaanib ng Iglesia ni Cristo? Ang sabi sa Biblia:

"Sapagka't ang Panginoon din ang bababang mula sa langit, na may isang sigaw, may tinig ng arkanghel, at may pakakak ng Dios: at ang nangamatay kay Cristo ay unang mangabubuhay na maguli; Kung magkagayon, tayong nangabubuhay, na nangatitira, ay aagawing kasama nila sa mga alapaap, upang salubungin ang Panginoon sa hangin: at sa ganito'y sasa Panginoon tayo magpakailan man." (I Tes. 4:16-17)

Ang mga namatay kay Cristo, ayon sa mga apostol, ang unang mabubuhay na muli, at ang mga daratnang buhay ay aagawing kasama nila upang sumalubong sa Panginoon at sila'y sasa Kaniya magpakailan man. Kasama ba sa unang pagkabuhay na mag-uli ng mga patay ang mga hindi kaanib sa Iglesia? Ganito ang nakasulat sa Biblia:

 "Ang mga iba sa mga patay ay hindi nangabuhay hanggang sa naganap ang isang libong taon. Ito ang unang pagkabuhay na maguli."(Apoc. 20:5)

Maging sa pagkabuhay na mag-uli ay malaki ang pagkakaiba ng kaanib sa Iglesia at ng hindi kaanib. Ang mga kay Cristo ang unang mabubuhay na mag-uli samantalang ang hindi kay Cristo ay hindi mangabubuhay hanggang sa maganap ang isang libong taon. Pareho lang kaya na magiging mapalad ang kasama sa unang pagkabuhay na muli at ang bubuhayin makalipas ang isang libong taon? Ganito ang sagot ng Biblia:

"Mapalad at banal ang makalakip sa unang pagkabuhay na maguli: sa mga ito'y walang kapangyarihan ang ikalawang kamatayan; kundi sila'y magiging mga saserdote ng Dios at ni Cristo, at mangaghaharing kasama niya sa loob ng isang libong taon." (Apoc 20:6)

Ang mapalad ay yaong makakalakip sa unang pagkabuhay na mag-uli sapagkat wala nang kapangyarihan sa kanila ang ikalawang kamatayan o ang kaparusan sa dagat-dagatang apoy (Apoc. 20:14). Ito ay kaayon ng pangako ni Cristo sa Kaniyang Iglesia na ang kapangyarihan ng kamatayan ay hindi mananaig dito (Mateo 16:18).

Sa kabilang dako, magiging mapalad din kaya ang mga hindi kaanib sa Iglesia o ang mga bubuhayin makaraan ang isang libong taon? Ganito ang matutunghayan sa Biblia:

"At kung maganap na ang isang libong taon, si Satanas ay kakalagan sa kaniyang bilangguan. At lalabas upang dumaya sa mga bansa na nasa apat na sulok ng lupa, sa Gog at sa Magog, upang tipunin sila sa pagbabaka: na ang bilang nila ay gaya ng buhangin sa dagat. At nangagsipanhik sila sa kalaparan ng lupa, at kinubkob ang kampamento ng mga banal, at ang bayang iniibig: at bumaba ang apoy mula sa langit, at sila'y nasupok." (Apoc. 20:7-9)

Ang hindi kasama sa unang pagkabuhay na mag-uli, na ito nga ay ang mga hindi kaanib sa Iglesia, ay sawimpalad sapagkat nakasulat sa Biblia na bagaman sila ay bubuhayin, ang apoy ay bababa mula sa langit upang sila ay supukin.

Mga mahal naming mambabasa, huwag natin itong ipagwalang-bahala. Alisin natin sa ating isipan ang maling paniniwala na ang lahat ng relihiyon ay magkakapareho lamang sa harap ng Diyos. Pawiin natin sa ating isipan ang paniniwala na walang pagkakaiba ang nasa loob at ang nasa labas ng tunay na Iglesiang kay Cristo. Gaya ng ating tinalakay, napakalaki ng pagkakaiba ng mga kay Cristo o kaanib sa kaniyang Iglesia kaysa hindi kaanib o hindi kay Cristo. Ang maging kay Cristo ay katumbas ng pagiging ligtas sa hatol sa Araw ng Paghuhukom. Ang pagiging kay Cristo ay katumbas ng pagmamana ng mga pangako ng Diyos. Ang maging kay Cristo ay katumbas ng unang pagkabuhay na muli at paghaharing kasama ni Cristo sa Kaniyang pagparito.

Kulto ba ang Iglesia Ni Cristo?

Ang Iglesia Ni Cristo ay hindi isang "kulto" (na ang tinutukoy natin ay ang negatibong pakahulugan ngayon ng salitang "kulto").

(1) ang "kulto" ay "isang panrelihiyon o pang-espirituwal na sistema ng paniniwala, lalo na ang isang impormal at panandalian ("transient") na sistema ng paniniwala na itinuturing ng iba na nalinlang, kakaiba sa karaniwan, labis, o bulaan" (Microsoft Encarta Dictionary, c. 2009).

Subalit, ang Iglesia Ni Cristo ay may isang sistema ng paniniwala na nakabatay sa Biblia lamang. Bagamat ang pagtuturo ng Iglesia Ni Cristo ay naiiba kaysa sa ibang mga relihiyon o pangkating nagpapakilalang sila'y diumano'y mga Cristiano, ito ay sapagkat ang aral ng iba ay wala sa Biblia, samantalang ang aral ng Iglesia Ni Cristo ay pawang nakasulat sa Biblia. Halimbawa, ang nakararami sa mga denominasyon at mga iglesia ngayon ay naniniwala sa tinatawag na "Trinidad," subalit, ang salita at doktrina ng Trinidad ay hindi matatagpuan sa Biblia, samantalang ang pagtuturo ng Iglesia Ni Cristo na ang Ama lamang ang iisang Diyos na tunay ay ang malinaw ana nakasulat sa Biblia (cf. Juan 17:1 at 3; Malakias 2:10; I Corinto 8:6).

(2) ang isang "kulto" ay isa ring "labis na pamimintakasi sa isang bagay o isang tao, pag-idolo sa isang bagay o isang tao" (Ibid.). Ang Diyos lamang at ang Panginoong Jesucristo (sapagkat ito'y ayon sa utos ng Diyos, cf. Filip. 2:9-11 at Mateo 6:9-10) ang sinasamba ng Iglesia ni Cristo. Ang paniniwala ng Iglesia Ni Cristo patungkol kay kapatid na Felix Y. Manalo ay payak at simple, na siya ay sugo ng Diyos, isang taong isinugo ng Diyos upang ipangaral ang dalisay na Ebanghelyo sa mga huling araw na ito. Hindi namin siya itinatangi ng higit kaysa rito. Hindi namin siya sinasamba o tinatawag man sa mga titulong tulad ng propeta, papa, obispo at iba pang tulad nito, kundi sa payak na "kapatid na Felix Y. Manalo." Tunay na iginagalang namin siya, ngunit hindi namin siya pinipintakasi, dinadakila o sinasamba. Sinusunod namin ang kaniyang mga itinuro sapagkat ang lahat ng kaniyang mga itinuro ay pawang nakasulat sa Biblia, at hindi siya kailanman nagturo ng ganang sa kaniya lamang.

Samakatuwid, ang Iglesia Ni Cristo ay hindi isang "kulto," kundi ang tunay na relihiyong Cristiano na nanghahawak at naninindigan sa dalisay na mga aral na nakasulat sa Biblia.

Inaanyayahan po namin kayo sa aming mga pagsamba upang masuri ninyo kung ano ba talaga ang IGLESIA NI CRISTO.

Iglesia ni Cristo is not a cult

We are referring to the modern use of the word "cult" which has a negative connotation

(1) A cult is "a system of religious or spiritual beliefs, especially an informal and transient belief system regarded by others as misguided, unorthodox, extremist, or false, and directed by a charismatic, authoritarian leader" (Microsoft Encarta Dictionary, c. 2009).

However, the Iglesia Ni Cristo has a system of belief based solely in the Bible. Although her teachings differ from many denominations and churches, it's because that the teachings of other denominations and churches are not in the Bible, while the teachings of the Iglesia Ni Cristo are all in the Bible. For example, majority of the denominations and churches believe in the Trinity, however, the term "Trinity" and the doctrine of the Trinity cannot be found in the Bible, while the teaching of the Iglesia Ni Cristo that the Father alone is the only true God is the one clearly written in the Bible (cf. John 17:1 and 3; Malachi 2:10; I Corinthians 8:6).

(2) A cult is also "an extreme admiration of something or somebody, an idolization of something or somebody" (Ibid.). The Iglesia Ni Cristo worships only God and the Lord Jesus Christ. Its belief about Brother Felix Y. Manalo is plain and simple, that he is the messenger of God in these last days, a man sent by God to preach the Iglesia Ni Cristo and the pristine Gospel in these last days. We don't call him prophet, pope, bishop or of any title, just "Brother Felix Y. Manalo." We truly respect him, but we do not exalt him, nor worship him. We followed all his teachings because all of his teachings are written in the Bible, and he never invented any doctrine of his own.

The real "cult" is not whose doctrines are solely based in the teachings written in the Bible, but those who adhere to the teachings of men or unbiblical doctrines (doctrines not written in the Bible). Thus, the Iglesia Ni Cristo is not a cult, but the true Christian religion upholding the unadulterated teachings written in the Bible.

You are welcome to study-examine the doctrines, beliefs and teachings of the Iglesia ni Cristo in our local congregations nearest you. Thank you and God bless!

WWW.IGLESIANICRISTO.NET

Debate INC vs SDA Mindoro

Ayon sa isang kaibigan po natin na nakasaksi na taga-DZEM Nuong February 10, 2015 sa dako ng Bansud Plaza, Oriental Mindoro na kung saan pinagtibay na isagawa ang Debate sapagkat sa dakong iyan maraming mga SDA o Seventh-Day Adventist Church.

Pasado alas dos ng hapon nagsimula ang debate at natapos ng 9:30pm. Ganun kahaba ang naging talakayan. Tatlong tindigan pero sa unang tindig pa lang ay hindi nagiba yung pundasyon ng Iglesia ni Cristo.

UNANG PAKSA: Patutunayan namin na ang Iglesia ni Cristo ang siyang itinatag ni Cristo at maliligtas sa araw ng paghuhukom ayon sa Biblia at makagagamit ng mga referencia.

Hindi nila nauga o naibuwal ang pundasyon na ating sinasampalatayanan sapagkat nakasulat sa Biblia ang pundasyon ng Iglesia ni Cristo;

Mateo 16:18 Si Cristo ang nagtayo ng Kaniyang Iglesia
Roma 16:16 Iglesia ni Cristo ang Pangalan
Gawa 20:28 ang kawan ay yung Iglesia ni Cristo ang tinubos ng dugo ni Cristo
Colosas 1:18 si Cristo ang ulo ng katawan o Iglesia
Efeso 5:23 si Cristo ang tagapagligtas ng katawan o Iglesia.

Nagpaikot-ikot sa kalagayan ni Cristo yung tagapagsalita ng SDA at nawala na sa tema o paksa.

Kinabukasan nakuha ang ulat na maraming nagpatala na magpapaduktrina at nais umanib sa INC hindi lamang mga kababayan natin SDA kundi nasa iba’t ibang pangkatin ng Relihiyon na nakasaksi sa debate pong iyon.

Totoong natupad at patuloy na tinutupad ng Diyos ang kaniyang pangako.

Isaias 41:11-13  11Narito, silang lahat na nangagagalit sa iyo ay mangapapahiya at mangalilito: silang nangakikipaglaban sa iyo ay papanaw at mangapapahamak.

12Iyong hahanapin sila, at hindi mo mangasusumpungan, sa makatuwid baga'y silang nangakikipaglaban sa iyo: silang nakikipagdigma laban sa iyo ay papanaw, at gaya ng bagay ng wala.

13Sapagka't akong Panginoon mong Dios, ay hahawak ng iyong kanang kamay, na magsasabi sa iyo, Huwag kang matakot; aking tutulungan ka.

Ang kapurihan ay sa ating Panginoong Diyos!

Ang Kwento ni ka Zosimo

Madaling araw ng Nobyembre 8, 2013 nang araw na humagupit ang bagyong Yolanda sa Tacloban. “Lumakas ang hangin, bandang alas singco (ng umaga)” kwento ng kapatid na Zosimo. “talagang napakalakas, parang jina-jack hammer ang bahay na unti-unting binubunot” Natangay ng hangin at tuluyang inanod ng tubig ang bahay at lahat na pinaghirapan ng kapatid na Zosimo.

Nagawang umakyat sa tangke ng tubig ang kapatid na Zosimo at ang kaniyang asawa kasama rin sa nakaligatas ang kaniyang mga anak, manugang at mga apo. Nang humupa ang tubig, tumambad sa mag-anak ng kapatid na Zosimo ang nakahandusay at walang buhay nilang mga kapitbahay.
Ikinuwento ng kapatid na Zosimo ang pagliligtas ng ginawa ng Panginoong Diyos sa kanilang mag-anak. “Nanalangin ako, sabi ko sa Panginoong Diyos, Ama, iligtas mo kami para makapagpatuloy kami sa paglilingkod sa iyo. Dininig niya ang aming panalangin. “

Sa harap ng kalunos-lunos na pangyayari sa mga kababayan sa Tacloban City. 
Agad na nagbilin at nagpadala ng tulong ang Tagapamahalang Pangkalahatan ng Iglesia ni Cristo, ang kapatid na Eduardo V. Manalo. Inutusan niya na magtungo ang kapatid na Glicerio B. Santos Jr. kasama ang mga ministro at mga kawani para mag-abot ng tulong sa mga kapatid at sa mga kababayan duon.

Pebrero 15, 2014, tatlong buwan matapos ang trahedya nagsagawa ang mga kapatid sa Iglesia ni Cristo ng “Worldwide Walk” para sa mga naapektuhan ng Bagyong Yolanda. Higit sa layunin na makalikom ng gagamitin na karagdagan pantulong sa mga kapatid at kababayan na nasalanta ay makapukaw ng atensyon ng pandaigdigan komunidad para pantulong sa permanenteng tahanan at kabuhayan ng mga biktima.

Ipinasya ng Tagapamahalang Pangkalahatan ng Iglesia ni Cristo na magpatayo ng komunidad na tutulong para sa mga kapatid na nasalanta at maging ang kabuhayan na kailangan nila. Pinangunahan ng kapatid na Eduardo V. Manalo ang ground breaking ceremony nuong Marso 14, 2014 para sa isang komunidad sa bayan ng Alang Alang sa Leyte na malayo na sa danger zone na ibinabala ng gobyerno.
Matapos ang ilang buwan, bumalik ang Tagapamahalang Pangkalahatan at pinasinayaan na ang EVM Self Sustainable Resettlement Community nuong Enero 23, 2015.

Ang unang 500 sa kabuuang 1,000 na mga housing unit ang ibinigay para sa mga benepisyaryo. Nagpagawa din ang Pamamahala ng Iglesia ng iba’t iba pang mga pagkukunan ng kabuhayan ng mga residente katulad ng eco-farming para sa rice at vegetable production, mushroom culture, dried fish factory at garment factory na nasa komunidad na makatutulong ng malaki para sa kabuhayan ng mga kapatid, para sa kanilang tuloy-tuloy na pagbangon.

“Nagpapasalamat (kami) laluna sa Panginoong Diyos, dahil ginamit Niyang kasangkapan ang Pamamahala at ipinangangako po namin ng aking sambahayan na magpapatuloy po kami sa aming paglilingkod sa Diyos. Kaya maraming salamat po Ama, totoo pong hindi Mo kami pinababayaan at totoong ang Pamamahala ng Iglesia ay totoong nagmamalasakit sa amin” pahayag ni kapatid na Zosimo del Rosario.


Bro. Zosimo del Rosario, a deacon of the local congregation of San Jose, Leyte East
One of the beneficiaries a new housing unit and livelihood project at the New Era Resettlement, Sitio New Era, Barangay Langit Alang Alang, Leyte.

Many brethren were amongst those affected by Typhoon Yolanda but through the relentless efforts of led by the Executive Minister of the Church, Brother EDUARDO V. MANALO, the needs of the brethren were immediately addressed.

Brethren were thankful ultimately to the Almighty God that He constantly uses the Church Administration to care for their needs


https://www.facebook.com/INCRadio?fref=photo

A Biological Account on Brother Eduardo V. Manalo

THE PRESENT EXECUTIVE Minister of the Iglesia Ni Cristo (Church Of Christ), Brother Eduardo V. Manalo, assumed office on September 7, 2009. He is administering the Iglesia Ni Cristo Church Of Christ which has more than 100 ecclesiastical districts worldwide, more than 5,000 local congregations in the Philippine and about 1,000 congregations found in more than 100 countries and territories, thus making the members of the Church Of Christ comprised of people from more than 100 nationalities. Truly, Brother Eduardo V. Manalo is shepherding a global Church.

Brother Eduardo Villanueva Manalo was born in Manila, Philippines on October 31, 1955. He is the eldest son of Brother Eraño G. Manalo, who was Executive Minister of the Iglesia Ni Cristo (Church Of Christ) from 1963 to 2009 and of Sister Cristina Villanueva. It was his grandfather, Brother Felix Y. Manalo, God's Messenger in these last days and the first Executive Minister of the Church, who named him "Eduardo," which means "guardian."

CHILDHOOD

Brother Felix was already on his sick bed when one day he sent for his grandson, "Eddie," who was barely seven years old and at the time, was playing in the yard. When Eddie entered the room, Brother Felix asked his grandson to kneel, and then he placed his hands over the child's head and blessed him in front of several witnesses. Afterwards, he had his grandson rise and allowed him to return outside to play.

Eddie's grandmother, Sister Honorata Manalo, whom he called "Lola Ata," would constantly teach him and his cousins to kneel while praying, and never to waste any of God's blessings.

As a young boy, Eddie would get Brother Eraño's books, bring them to his own room, arrange them on one side of the table and begin preaching. Only later did he realize that his father was actually listening through an intercom system. So precocious was Eddie that his father trained him to type his worship service lessons for him with an italicized typewriter.

He started his elementary education in Jose Rizal College (now Jose Rizal University) along Shaw Boulevard, Mandaluyong City, and transferred during his fourth grade to Jose Abad Santos Memorial School (JASMS) in Quezon City.

ADOLESCENCE

He continued his high school in JASMS, wherein he had the opportunity to dabble in all sorts of fields, including Citizen's Military Training. He was also the guitarist of a singing group in his school and was active in dramatics.

He held the office of row leader in the Pagsamba ng Kabataan (PNK) or children's worship service (CWS) before he began attending classes for PNK Guro or CWS Teachers under Brother Benjamin Santiago Sr., a senior minister of the gospel. Inheriting the Sugo's passion for photography, he would contribute pictures for the PASUGO, the Church's official magazine, and at age 16 began submitting articles to it, the first of which was titled "Ang Mga Kagutom, ang Bagyo, at Sumpa" ("The Famines, the Storm, and the Curse," September 1972).

Having a natural love for books, he started his own library, most notable being his still-growing collection of Bibles, since Brother Eraño once told him, "Ang pinakamabuting collection ng manggagawa ay mga Biblia" (The best collection that a Minister should have is a collection of Bibles).

YOUNG ADULTHOOD

It was the wish of the Sugo for Brother Eduardo to study philosophy in college and so he majored in it as an undergraduate and continued studying it at the graduate level, both at the University of the Philippines– Diliman, Quezon City. As an undergraduate, he joined the UP Christian Brotherhood (UPCB), the Church's official student organization for the brethren enrolled in UP. He became its vice president for external affairs prior to becoming its president in his sophomore year. As his contemporaries would recall, Brother Eduardo was not unaccustomed to debating with members of other religious organizations, speaking in either Pilipino or English, as the situation necessitated.

While pursuing his undergraduate studies in UP, he undertook his ministerial studies at the Evangelical College (EVCO), now called College of Evangelical Ministry, where in a single academic year, he completed courses for both the fourth and fifth years of the program. He graduated from UP in 1978, and from EVCO in 1980.

EARLY MINISTRY

After graduating from EVCO, Brother Eduardo's first “destino” or area of assignment was in the local congregation of Cubao in Quezon City whose pastor at the time was Brother Cesar Pedrozo. Brother Eduardo was ordained as a minister on May 9, 1980 at the Iglesia Ni Cristo house of worship in Tondo, Manila. After a week of being assigned to the local congregation of Project 4, he was assigned as a “Tagapagturo” or Minister-Instructor of Evangelical Studies and as Assistant Dean of EVCO. He would bring along evangelical students from outside the Philippines, like Brothers Steven Kroll and Edward Maranan, to different provinces, especially in propagating God's words, to supplement their experiences in the ministry.

He was also assigned by Brother Eraño to host a religious radio program in DZEC and to be one of the first panelists on the TV program “Ang Iglesia Ni Cristo.” As a panelist, he would receive advice and constant guidance from the Executive Minister, which he would also share with his students.

AS COORDINATOR OF METRO MANILA

In 1984, Brother Eduardo was appointed as Coordinator of the Metro Manila Office of the Church, where he served with pioneering ministers, such as Brothers Benjamin Santiago Sr., Aniceto Bunag Sr., and Pedro Almedina. He was also involved in numerous projects, the most notable being “Project Tambalan,” which was initiated for the Sugo's Centennial Birth Anniversary Celebration. “Project tambalan,” a brainchild of Brother Pedro Jaraza, also a senior minister of the gospel, was a system of inviting non-members that yielded an unmatched record number of converts into the Church.

In order to document the worship services being officiated by the Executive Minister, Brother Eduardo initiated the use of sound and video facilities. He also founded the Society of Communicators and Networkers (SCAN) for brethren with a common interest in radio communication. Because the internet was technically non-existent in the Philippines during that time, he began and maintained a popular Bulletin Board System (BBS) and further developed his skills in computer programming. He organized the Data and Network Management (DNM), which allowed computerization of the entire Central Office. He also sponsored Internet seminars for ministers in various ecclesiastical districts of the Church.

Based on an article entitled "RP marks 7th year on the Internet", printed in the magazine Computer World Philippines in March 2001, Brother Eduardo is recognized by Filipino information technology enthusiasts as belonging to the "group of pioneers that brought the nation into the Internet Age."

AS DEPUTY EXECUTIVE MINISTER

A day after Eduardo was elected unanimously by the Church's Executive Council, he was sworn in as Deputy Executive Minister by Brother Eraño on May 7, 1994. That blessed and historic occasion was witnessed by brethren all over the world by means of video conferencing technology.

In 1994, he was entrusted by the Executive Minister with the historic task of registering the church officially in Rome, Italy. Two years later, he along with 11 ministers, joined Brother Eraño in restoring the Church in Jerusalem, Israel. In 1997, he accompanied the Executive Minister in a pastoral visit to Athens, Greece.

In 1998, he was tasked by the Executive Minister to make a pastoral visit to the United States, specifically in the states of Hawaii and California, for the 30th anniversary of the Church Of Christ's establishment in the West. He officiated the special worship services held in Neal Blaisdel Hall in Hawaii and San Jose Arena in California, both of which were filled to capacity. In his homilies, he preached not only in Filipino but also in English for the benefit of all the brethren.

In the year 2000, Brother Eraño once again sent Brother Eduardo on a pastoral visit to ten (10) states in the U.S.A. and to Washington, D.C. In 2006, he was sent by the Executive Minister to visit brethren in countries in the Middle East, Europe, and Asia.

Brother Eraño took every opportunity to hold “klase” (class) with his son. Even simple moments like taking a brisk walk would turn into precious mentoring sessions. Advice and guidance from the Executive Minister were extremely important to Brother Eduardo that during pastoral visits outside the Philippines, he always made sure his line of communication was always open to and for the Executive Minister. In fact, each time the plane he boarded had barely landed, Brother Eduardo would already be reaching for his phone to report his whereabouts to Brother Eraño. It had always been very characteristic of Brother Eduardo to consult constantly with the Executive Minister.

The ideals of the Executive Minister have always been the inspiration of Brother Eduardo's project. He sponsored workshops in writing and translations, and seminars for ministerial students, as Brother Eraño wanted ministers trained in all fields beneficial to the Church. Such learning activities culminated in projects like the “Eye 'N See Life photo exhibit” and Christian Music Video Festival (CMV Fest), which were under not only Brother Eduardo's sponsorship but also his artistic direction, given his knowledge of photography, filming, and video editing.

Because Brother Eraño wanted good values to be prompted especially among the youth of the Church, Brother Eduardo launched a children's exhibit entitled "Values 101." He also released animated documentaries about the Sugo and Brother Eraño to help the youth understand and value their compassionate labors for the Church. In addition, he initiated the digital restoration of older issues of the Pasugo.

As a composer and arranger himself, Brother Eduardo has continuously encouraged brethren to compose music for the Church. He has produced and released CD's of contemporary Christian music and "audio books" featuring Bible-verse reading paired with original INC hymns, which are all based on the books and lessons of the Executive Minister.

FAMILY LIFE

Brother Eduardo met his wife, Sister Lynn Ventura, when as a minister, he officiated a committee prayer of the UPCB. They were married on January 2, 1982, the 57th birthday of the Executive Minister. That was also the year when Brother Eraño devised the “Gabay sa Pagkakasal” (Guide for Officiating Marriage Ceremony), a minister's manual in counseling couples to be married and in solemnizing the wedding service.

Brother Eduardo and Sister Lynn molded their children early in their youth to value Church offices, which, up to now they fulfill faithfully. Brother Eduardo's constant advice to them is "Don't let the world influence you, you should influence the world," for by doing good, others will do the same. They also instilled in their children the value of studying hard so that they can use their God-given gifts in the service of the Church.

Their three children began studies at New Era University (NEU) before matriculating at UP. Dorothy Kristine graduated at U.P with Bachelor's degrees in Philosophy and Law, and now a lawyer and serving as member of the Board of Trustees of the New Era University. Gemma Minna, having graduated with a bachelor's degree in Music Education and Choir Conducting, teaches music at NEU-College of Music and serves as one of those that administer the Church choir and music. Brother Angelo Eraño has bachelor’s degree in European Languages from U.P., finished Bachelor of Evangelical Ministry (BEM) degree in 2010, and now an ordained  minister of the Gospel, heading the Christian Family Organizations (CFO) Office of the Church, and Chief Executive Officer (CEO) of Christian Era Broadcasting Corporation, a non-profit corporation running the INC TV and INC Radio.

RADIO COMMUNICATION AND OTHER

CURRENT HOBBIES AND INTERESTS

In his early teenage years, Brother Eduardo became interested in radio communication when he began tinkering with his father's unused ham radio units and antenna, eventually becoming a regular Short Wave Listener (SWL). He formed the Citizens Band Radio Group (Special Forces), and later on progressed to become a licensed amateur radio operator. He learned the Morse code, and has used voice, RTTY, and various other radio communication modes, which have afforded him the chance to communicate with people all over the world. Along with the computer technology, he is currently interested in astronomy and astrophotography.

PRINCIPLE OF LEADERSHIP

AND ADMINISTRATION

Elder ministers have described Brother Eduardo as humble. According to them, although he is the son of the Executive Minister, he has always been respectful of others ministers, especially those older than he. When it comes to the Executive Minister's instructions, his principle is to "always obey and never complain" even if it entails sacrifice, no matter how great, since such derivatives are biblical.

To Brother Eduardo, most prominent among the many advices his father imparted to him is to have selfless love and concern for the Church. For this reason, he has also been described as "compassionate" and a "good listener," although very firm and meticulous in implementing Church rules and discipline.

Now that the mantle of over-all Church administrations rests on Brother Eduardo, he himself has emphasized:

“Wala akong iibahin sa sinimulan ng Sugo at itinaguyod ng Tatay” (I will not change anything from what the god’s Last Messenger began and what my father continued to uphold), because all that they laid down for the Church have always been based on Church doctrines and regulations, in accordance with God's teachings written in the Bible.

AS THE PRESENT ECECUTIVE MINISTER:

A TRULY GOD-INSPIRED LEADERSHIP

Brother Eduardo V. Manalo assumed the office of the Executive Minister of the Church Of Christ on September 7, 2009, a week after the demised of Brother Eraño G. Manalo.

Brother Eduardo V. Manalo is the third and the present Executive Minister of the Church Of Christ. For only five years (from 2009 to 2014), his stewardship of the Church is truly God-inspired. Of how God guided and blessed the leadership of Brother Felix Y. and Brother Eraño G. Manalo, the Lord God continued to guide and bless the leadership of Brother Eduardo V. Manalo.

From 2009 to 2014, for just five years, Brother Eduardo V. Manalo already established ten ecclesiastical districts outside the Philippines, namely: United Kingdom, Eastern Canada, Western Canada, Middle East, UAE, North East Asia, China, Southeast Asia I, Southeast Asia II, and Australia; ten ecclesiastical districts in the Philippines including Palawan North, Bulacan South, Tarlac North, Laguna East, and reorganizing Metro Manila into six districts: Metro Manila East, Metro Manila West, Metro Manila South, Metro Manila North, Quezon City and Central; and ordained more than 2,000 new ministers of the Gospel.

Also hundreds of new locale congregations were established in different parts of the globe as a result of the intensive evangelical missions launched worldwide. The Church Administration also built hundreds of new houses of worship in the Philippines and in different countries worldwide.

As part of the Iglesia Ni Cristo Centennial Celebration, Brother Eduardo inaugurated the Engineering and Construction Department Building, the Pilar Manalo-Danao Multimedia Center, and the Legal-Finance Building (Honorata De Guzman-Manalo Building). All of these are inside the Central Office complex.

The present Executive Minister also led the Church with socio-civic projects and activities like Lingap Sa Mamamayan in San Nicolas, Tondo, Manila last 2012 which gained three Guiness world records, the World-Wide Walk for Yolanda Victims last February 15, 2014 which gained two Guiness world records, the Lingap Sa Mamamayan in Palayan, Nueva Ecija which gained one world record. Brother Eduardo also launched last April, 2014 the resettlement and livelihood projects in New Era, Leyte for Yolanda Victims.

At the height of the Centennial celebration of the Iglesia Ni Cristo, the Church Of Christ inaugurated the Ciudad de Victoria complex and the two gigantic structures inside its vicinity (the Philippine Arena and the Philippine Sports Stadium) last July 21, 2014. The Philippine Arena with 55,000 seating-capacities is said to be the largest indoor arena in the world.

Just recently, immediately after the week-long centennial celebration, Brother Eduardo established three more ecclesiastical districts: Laguna South (Sta.Cruz), Cavite North and Pampanga East. This makes Pampanga as the very first ecclesiastical district and the 100th ecclesiastical district in the Philippines.

Truly, Brother Eduardo V. Manalo’s leadership is God-inspired.

The victories and achievements of the Church Of Christ are not the work of men. The Church that came from a small and poor country and without any support from any government and other organizations is now recognized as one of the largest churches and the fastest growing Church in the world. The present status of the Church Of Christ is indeed the work of God, the fulfillment of God’s promise to His messenger in these last days, Brother Felix Y. Manalo. In Isaiah 41:9-10 this is what God said:

“I took you from the ends of the earth, from its farthest corners I called you. I said, 'You are my servant'; I have chosen you and have not rejected you. So do not fear, for I am with you; do not be dismayed, for I am your God. I will strengthen you and help you; I will uphold you with my righteous right hand.” (Isaiah 41:9-10 NIV)

The Lord God indeed fulfilled His promise to His last messenger, Brother Felix Y. Manalo, and continued fulfilling this promise to the present Executive Minister of the Church Of Christ, Brother Eduardo V. Manalo.